Terminal Piece

Wchodzisz do słabo oświetlonej sali, a pomarańczowe żarówki reagują na twoją obecność – przygasają i rozjaśniają się. Za drewnianymi kratami stoją dwa rzędy składanych krzeseł. Wszystkie są puste poza jednym: siedzi na nim sklepowy manekin w granatowej więziennej sukience, ze spuszczoną głową. Kate Millett stworzyła tę pracę w 1972 roku, bo – jak sama mówiła – „nie dało się jej napisać”.

To akt pierwszy. Dalsza część mumok rozgrywa się w czterech kolejnych scenach i obejmuje około 400 prac ponad 90 artystów: ukradkowe fotografie kobiet autorstwa Miroslava Tichý’ego, wykonane w komunistycznej Czechosłowacji; Leviathan, nakręcony kamerami z ręki na trawlerze na północnym Atlantyku; widmowe głowy zakładników Jeana Fautriera; oraz Level 0, które scenografka Anna Viebrock odtworzyła jako scenę.

Frans Josef Petersson na łamach Kunstkritikk chwalił powściągliwość wystawy, dostrzegł jednak w niej „coś niedokończonego”. Wstęp w cenie standardowego biletu za 18 € (ulgowy 15 €, osoby poniżej 19 lat bezpłatnie), od wtorku do niedzieli, w godz. 10:00–18:00.