iMuseo Carlo BilottiVilla Borghese
Międzynarodowa wystawa zbiorowa prezentująca około 30 prac – wideo, obrazów, rzeźb i instalacji – które ukazują współczesne życie domowe z feministycznej, politycznej i społecznej perspektywy, podejmując tematykę mieszkalnictwa, migracji i kryzysu środowiskowego.
Matka Selmy Selman wyszła za mąż w wieku 13 lat i nigdy nie miała wymarzonego pokoju dla dziewczynki. Selman odtworzyła go na podstawie wspomnień matki – zarówno tych prawdziwych, jak i wyobrażonych – i wykonała jako wydruk 3D. Wystawiona tu praca A Pink Room of Her Own to wideo trwające cztery i pół minuty.
Obok znalazło się około 30 prac 26 artystów, podejmujących temat współczesnego znaczenia domu: pracy opiekuńczej i macierzyństwa, przemocy domowej, domów utraconych wskutek wojny i katastrof oraz gentryfikacji. Wystawa przyjechała do Rzymu po prezentacjach w Berlinie i Brnie. Jej punktem odniesienia jest Womanhouse, feministyczny projekt domu z 1972 roku autorstwa Judy Chicago i Miriam Schapiro. Wśród prac są mrówki Luany Perilli, wydrukowane ze starych książek entomologicznych, oraz dzieło Thorstena Kirchhoffa z tkaniny i kapci, wysokie na 2,45 metra.
Wystawa mieści się w Aranciera, dawnej oranżerii Villa Borghese. Warto zarezerwować czas na wideo: samo Resolve Kathryn Cornelius trwa niemal 12 minut. Bilety kosztują 7,50 euro (ulgowe 6 euro); wstęp jest bezpłatny dla mieszkańców Rzymu z dokumentem tożsamości oraz posiadaczy karty MIC. Wtorek–piątek 10:00–16:00, w weekendy do 19:00; ostatnie wejście 45 minut przed zamknięciem.
Selma Selman, A Pink Room of Her Own
Wideo o pokoju dla dziewczynki, którego matka Selman nigdy nie miała po ślubie w wieku 13 lat; odtworzonym na podstawie jej wspomnień jako wydruk 3D.
Odbitki mrówek Luany Perilli
Trzy odbitki na papierze ryżowym, pochodzące ze starych książek entomologicznych z początku XX wieku i przedstawiające mrówki jako budownicze wspólnego domu.
Thorsten Kirchhoff, DIAL K FOR KIRCHHOFF
Zwróć uwagę na kapcie: tkanina i domowe obuwie składają się na pracę o wysokości 2,45 metra.
Inés Fontenla, Soledad
Instalacja z cegieł i lustra. Jej tytuł, Soledad, to hiszpańskie słowo oznaczające samotność.
Zabierasz małe dzieci: prace poruszają temat przemocy domowej i wojny, a także matki, która wyszła za mąż w wieku 13 lat.