Galleria Borghese to w przeliczeniu na metr kwadratowy prawdopodobnie najbardziej skondensowany zbiór arcydzieł w całym Rzymie. Mieści się w XVII-wiecznej willi w samym sercu ogrodów Villa Borghese, a sam budynek – z freskami na sufitach i marmurowymi posadzkami – robi równie wielkie wrażenie jak eksponowane w nim płótna. Kardynał Scipione Borghese należał do mecenasów łączących wybitny zmysł estetyczny z bezwzględną skutecznością w realizacji swoich pragnień: pożądał dzieł Berniniego, Caravaggia, Rafaela oraz Tycjana – i wszystkie je zdobył. Parter zdominowały rzeźby Berniniego – Apollo i Dafne, Porwanie Proserpiny oraz Dawid – stworzone, gdy artysta ledwie przekroczył dwudziesty rok życia. Zachwycają techniczną wirtuozerią, która wydaje się wręcz niemożliwa do osiągnięcia w marmurze, a zarazem poruszają niezwykłym ładunkiem emocjonalnym. Na piętrze Chłopiec z koszem owoców, Madonna z Dzieciątkiem i św. Anną (Madonna dei Palafrenieri) oraz mroczny, gwałtowny Dawid z głową Goliata (gdzie odcięta głowa to autoportret samego Caravaggia) dzielą przestrzeń ze Złożeniem do grobu Rafaela i Miłością ziemską i miłością niebiańską Tycjana. Dwugodzinny limit zwiedzania na wyznaczone godziny może początkowo wydawać się ograniczeniem, dopóki nie doceni się faktu, że dzięki niemu w salach nie ma tłumów i można w spokoju obcować ze sztuką. Bilety należy rezerwować ze znacznym wyprzedzeniem – to jedna z najtrudniej dostępnych rezerwacji w Rzymie, zwłaszcza w szczycie sezonu.
A major project with Amsterdam's Rijksmuseum, built around Bernini's Apollo and Daphne and Pluto and Proserpina, tracing Ovid's myths through Titian, Rubens, Poussin, Rodin and Brancusi.
Instalacja filmowa Isaaca Juliena w pawilonie Uccelliera, prezentowana w ramach wystawy Metamorphoses: lustra zwielokrotniają i dzielą na fragmenty wyświetlany obraz dwojga niebiańskich przewodników przemierzających różne epoki i krajobrazy.
Wyrzeźbione w marmurze w latach 1622–1625 dzieło zaledwie dwudziestokilkuletniego Berniniego utrwala dramatyczną chwilę, w której uciekająca przed Apollonem Dafne zamienia się w drzewo laurowe, a z jej palców wyrastają liście. To sztandarowe arcydzieło galerii.
„Dawid” Berniniego z lat 1623–1624 ukazuje postać uchwyconą w dynamicznym skręcie tułowia, tuż przed rzutem kamieniem – ze zmarszczonym czołem i zaciętymi ustami wciąga widza w sam środek akcji, stanowiąc barokowe zaprzeczenie statecznego herosa Michała Anioła.
Namalowany około 1609–1610 roku podczas wygnania Caravaggia obraz przedstawia melancholijnego Dawida unoszącego odciętą głowę Goliata; konająca twarz olbrzyma jest autoportretem samego artysty.
Namalowana około 1514 roku przez Tycjana alegoria przedstawia dwie kobiety – jedną ubraną, drugą nagą – po obu stronach fontanny. To enigmatyczna medytacja nad miłością ziemską i boską, stworzona z okazji weneckiego ślubu.
Marmurowe arcydzieło Antonia Canovy z lat 1804–1808 przedstawia Paulinę Bonaparte, siostrę Napoleona, jako półnagą, spoczywającą Wenus ze złotym jabłkiem w dłoni – w epoce neoklasycyzmu rzeźba ta wywołała niemały skandal obyczajowy.
Piazzale Scipione Borghese 5, 00197 Roma RM, Italy
Najbliżej: Spagna (Line A) i Flaminio (Line A)
Pokaż na mapie| pon. | Zamknięte |
| wt. | 9:00–19:00 |
| śr. | 9:00–19:00 |
| czw. | 9:00–19:00 |
| pt. | 9:00–19:00 |
| sob. | 9:00–19:00 |
| niedz.Dziś | 9:00–19:00 |
Od 18 €
Free first Sunday of the month. Reservation mandatory. Strict 2-hour timed visits.
Sprawdzono:
Alessio Damato (CC BY-SA 3.0)