Noguchi to Asawa: Projektowanie powojennej Ameryki (Noguchi to Asawa: Designing Postwar America)

Pierwsze sale wyłożono czarną tapetą, a gwoździe dekarskie pozostawiono na widoku, by przywołać baraki pokryte papą w obozach, w których podczas II wojny światowej przetrzymywano pięcioro z sześciorga artystów. Wśród obiektów związanych z obozami znajduje się wysuszona gałązka gorzkiego krzewu z Minidoki — jedna z tych małych gałązek, które Nakashima, Noguchi i Amino zachowali na dziesięciolecia.

Dalej galerie rozjaśniają się i nabierają kolorów połowy XX wieku, a eksponaty stają się znajome: lampy Akari Noguchiego i stolik kawowy IN-50, krzesła Nakashimy, wiszące formy z drutu Ruth Asawy, okładka S. Neila Fujity do albumu Dave’a Brubecka Time Out, a nawet jego opakowanie po przekąsce Bugles. Zwiedzanie kończy się w salonie umeblowanym ich pracami. „Może nie masz lampy Noguchi Akari, ale możesz mieć jej podróbkę z Targetu albo Ikei” — powiedziała kuratorka Cindy Kang dziennikowi Inquirer.

Projektantka wystawy Stephanie Goto nazywa ten wstęp „przytłaczającym”. Wystawa mieści się w Roberts Gallery; wstęp jest wliczony w bilet ogólny (30 dolarów, dla studentów 5 dolarów, ważny przez dwa kolejne dni). Godzinne oprowadzanie odbywa się od czwartku do poniedziałku o 13:00, a w First Fridays galerie są otwarte do 21:00.