iBarnes Foundation · Benjamin Franklin Parkway / Museum District
Prezentacja archiwaliów poświęcona czworgu artystom i muzykom, których edukację wspierała Barnes Foundation: organiście Kennethowi Goodmanowi, wokalistce Lillian G. Hall, malarzowi Claude’owi Clarkowi oraz pisarce Gwendolyn Bennett, związanej z Harlem Renaissance.
W 1949 roku studentom malarstwa Claude’a Clarka w Talladega College w Alabamie powiedziano, że nie mogą uczestniczyć w festiwalu sztuki University of Alabama razem z białymi gośćmi. Clark napisał do Alberta Barnesa, który poradził mu, by zwrócił się do prasy. Poskutkowało: dyrektor Met wycofał się z festiwalu.
Ta wymiana listów to jedna z czterech historii przedstawionych na niewielkiej ekspozycji archiwaliów na niższym poziomie, będącej kontynuacją edycji z lat 2023–2024. Pozostałe opowiadają o Gwendolyn Bennett, artystce i poetce Harlem Renaissance, wybranej w 1927 roku z krótkiej listy kandydatek, na której znalazł się też Langston Hughes; organiście Kennethzie Goodmanie, wysłanym do Paryża na studia u Marcela Dupré; oraz śpiewaczce Lillian G. Hall, której Barnes opłacał czesne, dopóki nie poróżnił się z rektorem jej uczelni. Każdą z tych historii poznajemy z listów, fotografii i programów. Pośród sporów Barnes nie przestaje dziękować matce Goodmana za ciasto owocowe.
To dokumenty, nie obrazy. Ekspozycja jest dostępna w ramach biletu wstępu (30 USD, dla studentów 5 USD, dzieci do 12. roku życia bezpłatnie), a pełne wersje listów można przeczytać online w portalu archiwalnym Barnes Foundation.
Okładka „Opportunity” autorstwa Bennett, lipiec 1926
Zwróć uwagę na jej czarno-biały rysunek konturowy: kobiety w powiewnych sukniach tańczą na jednolicie czarnym tle. To jedna z kilku okładek, które narysowała dla tego czasopisma.
Program konferencji w Durham z 1927 roku
Organizatorzy pominęli nazwisko Bennett na liście prelegentów. Poszukaj dopisanego później na maszynie nazwiska obok jej listu do Barnesa, w którym wskazuje na to pominięcie.
Plakat Goodmana z Gloucester Cathedral
Plakat z 1955 roku zapowiada jego recital organowy w Gloucester Cathedral. Pochodzi z europejskiej trasy koncertowej, która nastąpiła po jego cotygodniowych lekcjach u Marcela Dupré w paryskim Saint-Sulpice.
„A Black Art Perspective” Clarka
Przewodnik dla nauczycieli z 1970 roku, przygotowany przez Clarka w Merritt College w Oakland i zilustrowany przez jego syna, zachęca nauczycieli, by uczyli o sztuce czarnych artystów z czarnej perspektywy.
Chór Westminster w strojach chóralnych, 1944–1945
Lillian Hall stoi z pozostałymi członkami chóru, z którym śpiewała w Carnegie Hall i Madison Square Garden.
Jeśli przyszliście oglądać obrazy, pamiętajcie: to listy, fotografie i czasopisma z archiwum Barnes Foundation.