iMuseo Universitario Arte Contemporáneo (MUAC) · Ciudad Universitaria, Coyoacán
Instalacja filmowa na 13 kanałów, w której na nowo inscenizowane są manifesty artystyczne – od futuryzmu i dadaizmu po Fluxus i Dogma 95 – by postawić pytanie o rolę artysty dzisiaj.
Podczas pogrzebu Cate Blanchett gra wdowę, która powstrzymuje łzy, by powiedzieć żałobnikom: „Dada to gówno. Ale od teraz chcemy robić gówno w różnych kolorach”. To jeden z 13 filmów pokazywanych w Sala 9; w każdym inna Blanchett wygłasza kolaż manifestów artystów.
Można przechodzić między ekranami we własnym tempie. Makler recytuje futurystów, wytatuowany punk rockowiec – meksykańskiego poetę Manuela Maplesa Arcego, a prezenterka wiadomości – Sol LeWitta. Dwanaście filmów trwa po 10,5 minuty; poprzedza je czterominutowy prolog, co daje łącznie około 130 minut. Recenzując instalację w nowojorskim Park Avenue Armory w 2016 roku, Jude Dry z IndieWire nazwał ją „niezwykłą medytacją nad celem sztuki” i „całkiem rozrywkową”.
To wyłącznie projekcje i tekst mówiony, więc warto dać sobie czas. Bilety kosztują 60 MXN; w niedziele są o połowę tańsze, a w czwartki od 18:00 do 20:00 wstęp jest bezpłatny.
W 13-kanałowej instalacji filmowej Julian Rosefeldt na nowo inscenizuje manifesty artystyczne – od futuryzmu i dadaizmu po Fluxus i Dogmę 95 – stawiając pytanie o rolę artysty we współczesnym świecie. W czwartki wstęp jest bezpłatny od 18:00.
Pogrzeb dadaizmu
Blanchett, jako wdowa wygłaszająca mowę pożegnalną wśród elegancko ubranych żałobników, przedstawia manifesty dadaistyczne przy grobie.
Lekcja w klasie
Nauczycielka wplata zasady Dogme 95 i rady Jima Jarmuscha dotyczące kręcenia filmów w lekcję dla klasy siedmiolatków, którzy bazgrzą w zeszytach.
Zakład przetwarzania odpadów
Przemysłowa zgniatarka odpadów wysypuje swój ładunek, podczas gdy Blanchett, jako pracownica zakładu, woła: „Niech żyje wieczna architektura!”.
Brodaty włóczęga
Bezdomny mężczyzna krzyczy do nieba, że „rola artysty może polegać wyłącznie na byciu rewolucjonistą”.
Chór
W pewnej chwili wszystkie trzynaście Blanchett odwraca się do kamery i mówi jednocześnie, śpiewnym, monotonnym tonem, każda na innej wysokości.
Szukasz obiektów na ścianach: zobaczysz tu tylko trzynaście filmów wyświetlanych z projektorów.
Dzieci poniżej 12 lat wchodzą do MUAC bezpłatnie. W tekstach pojawiają się wulgaryzmy, między innymi w pożegnaniu dadaizmu.