iMuseo Universitario Arte Contemporáneo (MUAC) · Ciudad Universitaria, Coyoacán
„Nasze słuchanie”: gwadelupska artystka Minia Biabiany bada kolonialne dziedzictwo zatrucia chlordeconem oraz sposoby wsłuchiwania się w ziemię i wodę.
W jednej ze scen ludzie niosą wodę w koszach, odgrywając kreolskie powiedzenie chayé dlo an pannyé, odnoszące się do czegoś, co nie przynosi żadnego pożytku. W innej kopią w ziemi i zakopują ubrania – to bezpośrednie nawiązanie do śmierci spowodowanych chlordeconem, pestycydem stosowanym na plantacjach bananów na Gwadelupie i Martynice od lat 70. do 90. XX wieku, mimo że jego toksyczność była znana.
W Sala 3 znajdują się cztery prace Minia Biabiany: diagram pojęć, którymi artystka się posługuje, narysowany kredą na ścianie; 36-minutowa instalacja wideo z udziałem czterech osób z wyspy, w tym ośmioletniej dziewczynki i badacza fitochemii; sześć kaszalotów z opalonego drewna; oraz siedmiominutowy film czarno-biały. Przez cały czas słychać głosy, ale nie da się rozpoznać w nich słów ani języka: głos staje się instrumentem, który odpowiada wodzie.
Oba filmy trwają łącznie 43 minuty – tyle czasu warto sobie zarezerwować, jeśli chcesz obejrzeć je w całości. Bilet kosztuje 60 MXN, w niedziele obowiązuje cena ulgowa, a w czwartki od 18:00 do 20:00 wstęp jest bezpłatny.
Woda niesiona w koszach
W głównym filmie ludzie niosą wodę w koszach, odgrywając kreolskie powiedzenie chayé dlo an pannyé, odnoszące się do czegoś, co nie ma sensu.
Zakopane ubrania
Zwróć uwagę na sceny, w których ubrania zostają wykopane, a następnie zakopane w ziemi – to bezpośrednie nawiązanie do śmierci spowodowanych zatruciem chlordeconem.
Sześć kaszalotów z opalonego drewna
Sześć rzeźb z opalonego drewna przedstawia kaszaloty – gatunek żyjący u wybrzeży Gwadelupy, a zarazem nieobecny w opowieściach i wspólnej pamięci mieszkańców wyspy.
Relato corto con olas
Siedmiominutowy film czarno-biały, w którym ludzkie głosy, pozbawione rozpoznawalnych słów, odpowiadają na szum fal.
Diagram narysowany kredą
Mapa pojęć leżących u podstaw projektu, narysowana przez Biabiany kredą bezpośrednio na ścianie Sala 3.
Potrzebujesz słów, by śledzić film: w żadnym z nagrań nie słychać rozpoznawalnej mowy ani języka.
Dzieci poniżej 12 lat wchodzą do MUAC bezpłatnie. Tematem głównego filmu są między innymi zgony spowodowane zatruciem pestycydem.