
La Casa EncendidaEmbajadores
Instalacja rzeźbiarska stworzona z myślą o jednej z wież budynku, skłaniająca do refleksji nad aktem fundowania i stawiająca doznanie ponad wyjaśnieniem.
Na Tower I wchodzi się z dachu, a potem do pomieszczenia, którego wszystkie ściany poza jedną pokrywają nieregularne wypukłości z cementu. Na ostatniej ścianie narysowano schody, również z użyciem szarego cementu. Pośrodku stoi kwadratowa skrzynia z okręgiem wewnątrz, którą krytyk pisma „Paint and Painting” porównał do czarnego monolitu Kubricka.
Brazylijski artysta Marlon de Azambuja stworzył tę pracę z myślą o wieży. Wchodzi się do niej i przechodzi przez nią, zamiast oglądać ją z zewnątrz. Jej centrum stawia doznanie ponad wyjaśnieniem. Przez cały rok ślady rozmów i performansów Dima Srouji, Edgara Calela i Claudii Segury pozostają w pomieszczeniu, które wciąż się zmienia.
To jedno pomieszczenie, wstęp jest bezpłatny, a instalacja jest dostępna do 13 grudnia: od wtorku do soboty w godz. 10:00–21:00, w niedziele do 16:00. Warto tu przyjść dla osobliwej, pojedynczej przestrzeni, nie dla obiektów opatrzonych podpisami.
Cementowy relief
Zwróć uwagę na ściany pokryte chropowatymi, nieregularnymi wypukłościami z cementu. Nie dodano żadnego koloru poza barwą samego materiału.
Narysowane schody
Na jedynej gładkiej ścianie schody narysowano w cemencie. Mają zapoczątkować rozmowy z osobami przebywającymi w pomieszczeniu.
Skrzynia z okręgiem
W pomieszczeniu stoi kwadratowa skrzynia z okręgiem wewnątrz, którą jeden z krytyków porównał do monolitu z filmu „2001: Odyseja kosmiczna”.
Szukasz obiektów i podpisów na ścianach. To jedno pomieszczenie wyłożone cementem, stworzone po to, by go doświadczać, a nie objaśniać.