
Fundación María Cristina Masaveu PetersonChamberí
W sali Sala 9 prezentowane są prace Millaresa, Rivery i Solana, ukazujące, jak hiszpańscy artyści wykorzystywali tkaniny i materiały niekonwencjonalne.
Po wejściu do Sala 9 pierwszą rzeczą, która wygląda jak obraz, jest jutowy worek, pocięty, zszyty i pognieciony. W 1954 roku Manolo Millares zaczął pracować z workami, porzucając kanaryjskie piktogramy, które wcześniej malował. Cuadro 185 (1962) pochodzi z kolekcji Masaveu.
Obok wiszą dwie inne propozycje wyjścia poza płótno. Około 1956 roku Manuel Rivera porzucił je na rzecz metalowej siatki, częściowo kupowanej, częściowo wykonywanej ręcznie, rozpiętej w geometryczne struktury rzucające cienie. Susana Solano złożyła arkusz ołowiu i namalowała na nim pasy, dzięki czemu Doblec n.º 10 jest zarazem rzeźbą i ściereczką kuchenną: jedną ścierką w Madrycie, której nie da się wykręcić. Millares i Rivera wystawiali w MoMA w latach 60.
To jedna sala, krótkie uzupełnienie sąsiedniej wystawy fundacji poświęconej tkaninom. Wstęp jest bezpłatny, z biletem na wyznaczoną godzinę, od wtorku do niedzieli.
Cuadro 185 Manola Millaresa
Zwróć uwagę na jutę pociętą, zszytą i pogniecioną w bezkształtne formy. Ta praca z 1962 roku, pochodząca z kolekcji Masaveu, pokazuje, jak artysta zwrócił się ku workom.
Doblec n.º 10 Susany Solano
Złożony arkusz ołowiu z namalowanymi pasami, opracowany tak, by mógł uchodzić za ściereczkę kuchenną równie dobrze jak za abstrakcyjną rzeźbę.