
Centro de Cultura Contemporánea Conde DuqueUniversidad
Instalacja dźwiękowa, wizualna i rzeźbiarska Juana Lópeza w Sala de Bóvedas, odczytująca ślady i znaki miasta jak język.
Czujnik laserowy odczytuje nierówności na ceglanych łukach w Sala de Bóvedas w Conde Duque, a każda wykryta wypukłość zmienia dźwięk rozbrzmiewający w sali. Juan López, artysta z Kantabrii działający w Madrycie, traktuje rysy na asfalcie i pęknięcia w murach jak rodzaj języka. Tutaj przemawiają same sklepienia budynku.
Przechodzisz pod łukami, pod którymi zwykle tylko się przechodzi, w drodze gdzie indziej. López odlał ich powierzchnie z żywicy i rozciągnął tę powłokę, tworząc szkic tunelu. Rozbrzmiewają w nim utwory dźwiękowe Carlosa Amoralesa, Anny Dot i Marca Vivesa, modulowane przez odczyty lasera. Na ekranach przy wylotach tunelu wyświetlane są materiały dokumentalne dotyczące prac Rachel Whiteread, Mirthy Dermisache i Michaela Heizera, artystów, których López wymienia jako swoje artystyczne zaplecze.
To pojedyncza instalacja w jednej sali ze sklepieniem, a wstęp jest bezpłatny. Sale wystawowe są zamknięte od 14:00 do 17:30 od wtorku do soboty, wybierz się więc rano albo wieczorem.
Tunel z żywicy
Odlewy ceglanych powierzchni łuków rozciągnięte w rzeźbiarską powłokę, która zarysowuje tunel wypełniający luki między sklepieniami.
Łuki odczytywane laserem
Czujnik laserowy skanuje zakrzywione ściany, a każda odczytana wypukłość moduluje utwory dźwiękowe Amoralesa, Dot i Vivesa.
Monitory przy wylotach tunelu
Na ekranach przy wylotach tunelu wyświetlane są materiały dokumentalne dotyczące prac Rachel Whiteread, Mirthy Dermisache i Michaela Heizera.