Dzieła w drodze: Cerralbo i kobiety, które chroniły dziedzictwo kulturowe (Works in Passing: Cerralbo and the Women Who Protected Cultural Heritage)

Pardo Bazán nie ceniła tego obrazu. „Moje portrety nie miały szczęścia” – napisała, zaliczając dzieło Wertheimera do tych, które nikomu się nie podobały. Wszystkie powiesiła razem w bibliotece na parterze w Meirás. Ten portret artysta podpisał w Paryżu w 1887 roku, w prawym dolnym rogu, po francusku: jako pamiątkę dla swojej „dobrej przyjaciółki Emilii”.

To jedyny obiekt wypożyczony z jej domu-muzeum w A Coruña – czwarta odsłona cyklu, w ramach którego dzieła z innych instytucji trafiają do Cerralbo. Spotkasz ją w letnim holu wejściowym, w domu, w którym madryckie gazety donosiły o jej obecności na balach markiza, oraz w bibliotece, gdzie bywała wśród uczonych. Tekst na tablicy w sali wyjaśnia ten związek: broniła autentyczności malowideł w jaskini Altamira i napisała powieść z 1912 roku, której akcja rozgrywa się w czasach prehistorycznych. To rzadki przypadek wypożyczenia, któremu sama portretowana byłaby przeciwna.

Przyjdź zobaczyć jeden portret i przeczytać obszerny tekst na tablicy, a potem zwiedź resztę pałacu. Wstęp obejmuje bilet ogólny (3 €, ulgowy 1,50 €, w niedziele bezpłatnie).