
Tate Britain · Westminster
Pięćdziesięcioletnia twórcza współpraca artystów z kręgu Bloomsbury, Vanessy Bell i Duncana Granta, ukazana poprzez ponad 300 prac oraz rekonstrukcję ich pracowni w Charleston w Sussex.
Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy
W 1909 roku Vanessa Bell napisała do Duncana Granta, zapraszając go na herbatę i proponując, by zaczęli zwracać się do siebie po imieniu. Później przez ponad 50 lat dzielili dom, wychowywali córkę i pracowali w pracowni w Charleston w Sussex. Teraz, na czas konserwacji Charleston, pracownię przeniesiono stamtąd i odtworzono w Tate Britain. Po raz pierwszy opuściła ona Charleston.
Ponad 300 prac wypełnia dolną kondygnację. Wystawa zaczyna się od dzieł sprzed poznania się artystów: Iceland Poppies Bell, namalowanego w okresie, gdy uczyła się u Johna Singera Sargenta, oraz kopii Granta według Chardina, wykonanej w Paryżu. Dalej prezentowane są postimpresjonistyczne eksperymenty, które dały początek jednemu z pierwszych w Wielkiej Brytanii malarstwu abstrakcyjnemu, krzesła i ceramika Omega Workshops, okładki Bell do książek jej siostry Virginii Woolf oraz erotyczne akty męskie Granta, przez lata trzymane w ukryciu.
Obrazy przedstawiające ten sam temat wiszą obok siebie, pozwalając śledzić, jak dwoje artystów mierzy się z jednym pomysłem. Wskazówki Tate dotyczące treści informują, że w jednej z sal znajdują się prace o charakterze seksualnym.
Ponad 300 dzieł z pięćdziesięcioletniego wspólnego dorobku Vanessy Bell i Duncana Granta, a także rekonstrukcja ich pracowni w Charleston w hrabstwie Sussex.
Pracownia w Charleston
Pomieszczenie, z którego oboje korzystali do 1939 roku, przeniesione z Sussex i odtworzone w galerii.
The Famous Women Dinner Service, 1932–34
Pięćdziesiąt ręcznie malowanych talerzy Wedgwood, przedstawiających postacie od Jane Austen po Kleopatrę. To jeden z nielicznych wspólnych projektów artystów.
Dwa kominki, 1914
Still Life on Corner of a Mantelpiece Bell i The Mantelpiece Granta ukazują ten sam kąt pokoju, posługując się wspólnym językiem artystycznym.
Studland Beach, ok. 1912
Nadmorska scena Bell, z odważnymi barwami i uproszczonymi kształtami, przedstawia osoby z ich kręgu przyjaciół. Obraz pochodzi z lat po wystawie postimpresjonistów Rogera Fry’a z 1910 roku.
Akty męskie Granta
Rzadko pokazywane erotyczne akty, przez lata trzymane w ukryciu, pozwalają zajrzeć w życie Granta jako geja.
Zgodnie z ogólnymi zasadami Tate dotyczącymi wystaw na każde płacące za bilet dorosłe przypadają maksymalnie czworo dzieci w wieku do 11 lat, które wchodzą bezpłatnie; osoby w wieku 12–18 lat płacą 5 GBP. W jednej z sal znajdują się treści o charakterze seksualnym.