
Tate Britain · Westminster
Wystawa pod kuratorską opieką Edward Enninful poświęcona temu, jak w latach 90. brytyjska sztuka, moda i fotografia stopiły się w jedną siłę kulturową – z pracami Hirst, Lucas, McQueen, Westwood i Teller.
Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy
W pracy „Bottom Wallpaper” model Abigail Lane usiadła na krześle pokrytym poduszką z tuszem, a następnie odcisnęła na rolkach tapety własne pośladki. Powielony wzór pokrywa teraz ścianę jednej z tutejszych galerii, a Lane nazywa go „rodzajem artystycznego wypięcia się”.
Wystawę kuratoruje Edward Enninful, były redaktor brytyjskiego „Vogue’a”, czerpiąc z własnych wspomnień o tej dekadzie. Zestawia fotografie Juergena Tellera, Corinne Day i Davida Simsa, prace Steve’a McQueena, Damiena Hirsta, Sarah Lucas i Yinki Shonibare, ubrania Vivienne Westwood, Alexandra McQueena i Johna Galliana, a także kulturę klubową i muzyczną. „Zobop” Jima Lambiego – koncentryczne pasy z kolorowej taśmy winylowej – pokrywa podłogę. Urodziłeś się po 1995 roku? To dekada, o której starsi koledzy wciąż nie przestają opowiadać – tym razem z podpisami na ścianach.
Za 5 funtów można kupić audioprzewodnik na smartfon, w którym Enninful oprowadza po wystawie; trzeba jednak zabrać własne słuchawki. Ostrzeżenie Tate dotyczące treści wymienia wulgarny język, odniesienia do narkotyków i drastyczne przedstawienie śmierci w wyniku przemocy. W jednej z sal są migające światła.
Edward Enninful zestawia sztukę dekady Britpopu z ubraniami powstającymi w tych samych pracowniach i klubach: Hirst i Lucas obok McQueena i Westwood, a do tego fotografie Tellera. Jeśli tam wtedy byłeś, tak – to już oficjalnie historia.
Fiorucci Made Me Hardcore
Zmontowany przez Marka Leckeya w 1999 roku film ze znalezionych nagrań VHS prowadzi od klubów northern soul po rave’y acid house. Leckey nazywa go „filmem-duchem”.
Tartanowa Anglomania Westwood
Projekt z kolekcji jesień–zima 1993 łączy kilty, nakrycia głowy do jazdy konnej i francuskie fasony z XVIII wieku.
The Swing (after Fragonard)
Bezgłowa kobieta na huśtawce w pracy Yinki Shonibare ma na sobie suknię z holenderskiej tkaniny woskowanej, będącej wytworem handlu kolonialnego.
Bear Steve’a McQueena
Niemy film z 1993 roku przedstawia dwóch nagich mężczyzn, w tym McQueena, krążących między agresją a czułością.
Zobop Jima Lambiego
Pasy taśmy winylowej, prowadzone od krawędzi sali ku jej środkowi i nazwane na cześć bebopu, sprawiają, że podłoga zdaje się poruszać.
Masz nadwrażliwość na migające światła: w jednej z sal się pojawiają, więc przed wejściem porozmawiaj z obsługą.
Informacja Tate o treściach wymienia wulgarny język, odniesienia do zażywania narkotyków i drastyczne przedstawienie śmierci w wyniku przemocy. Osoby w wieku 16–25 lat płacą 5 funtów w ramach bezpłatnego programu Tate Collective.