
National Gallery · West End
Najważniejsza wystawa Pierre'a-Auguste'a Renoira w Wielkiej Brytanii od 20 lat, ukazująca motywy miłości i czułości w jego twórczości, w tym obraz „Bal w Moulin de la Galette”.
Spójrz na ziemię pod parą z obrazu „Bal w Bougival” (1883): potłuczone gliniane fajki i niedopałki papierosów – takie śmieci David Hockney z zapałem wskazał Jonathanowi Jonesowi z „The Guardian”. Renoir malował ludzi oddających się przyjemnościom, a na wystawie zebrano 45 obrazów z dwóch dekad – od połowy lat 60. do połowy lat 80. XIX wieku – kiedy ponad jedna trzecia jego płócien przedstawiała flirt, taniec, wspólne posiłki i życie rodzinne.
Sale prowadzą widza w przybliżeniu chronologicznie: od „Tawerny Matki Antony” (1866), przez sceny zalotów, ulice z kawiarniami, tańce nad rzeką i życie rodzinne, aż po „Wielkie kąpiące się”, gdzie Renoir odchodzi od impresjonizmu. „Bal w Moulin de la Galette”, wypożyczony z Musée d’Orsay, po raz pierwszy można zobaczyć w Wielkiej Brytanii; obraz ma własną ścianę.
Jones nazwał wystawę „najradośniejszą wystawą sztuki tego roku”, zastrzegając, że „Wielkie kąpiące się” budzą jego jedyne zastrzeżenia. „Artlyst” zauważa, że wystawa nie podejmuje dawnego zarzutu, iż Renoir jest zbyt cukierkowy. Na pierwszą randkę 45 obrazów o flirtowaniu to lepszy wybór niż niezręczna pogawędka na Hinge. Osoby poniżej 18. roku życia wchodzą bezpłatnie.
Wystawa w całości poświęcona temu, jak Renoir przedstawiał bliskość: pary, tancerzy i rodziny spędzające czas wolny. Lepszy pomysł na pierwszą randkę niż cokolwiek na Hinge.
Bal w Moulin de la Galette
Po raz pierwszy pokazywany w Wielkiej Brytanii, na osobnej ścianie w sali 2; z bliska – jak pisze „Country & Town House” – w tłumie wyłaniają się odrębne rozmowy.
Dwie tańczące pary
„Bal w Bougival” i „Taniec na wsi” wiszą obok siebie; obie pary uchwycono w półobrocie.
Parasole
Obraz z własnej kolekcji National Gallery, przerabiany przez kilka lat, łączy swobodny styl Renoira z wczesnego okresu z bardziej surowym stylem późniejszym.
Posępny autoportret
Pierwszy rzuca się w oczy Renoir około 1875 roku: o ciemnych oczach, wymizerowany, na tle mętnej brązowej tonacji.
Łódź wiosłowa
Jedna kobieta wiosłuje, przewożąc drugą przez jasną toń; kuratorzy przywołują opowiadanie Maupassanta, sugerując, że może to być scena miłości między kobietami.
Renoir wydaje ci się przesłodzony: „Artlyst” zauważa, że wystawa nie podejmuje argumentów przeciwko jego twórczości.
Osoby poniżej 18. roku życia wchodzą bezpłatnie. W czasie październikowej przerwy semestralnej Gallery organizuje bezpłatne zajęcia dla rodzin, w tym spacer z opowieściami „Stories in the Gallery: A walk with Renoir”.