iFundação Arpad Szenes – Vieira da SilvaAmoreiras / Rato
Trzeci cykl wystawienniczy muzeum w 2026 roku kieruje uwagę na Arpada Szenesa, prezentując nowy wybór jego prac z kolekcji fundacji.
Zwiedzanie zaczyna się na parterze, wśród abstrakcyjnych rycin z lat 30. XX wieku. W 1983 roku Szenes powrócił do jednej z nich: Le Couple (Marie-Hélène) przedstawia dwa ciała splecione ze sobą w przestrzeni podzielonej na płaszczyzny. Kobieta to Maria Helena Vieira da Silva, jego żona przez 55 lat i, jak mówi kurator, najczęstszy temat jego obrazów.
Na piętrze sześć sekcji prowadzi od węglowych autoportretów powstałych tuż po I wojnie światowej, przez surrealistyczne pary stapiające się z krzesłem, po ostatnią salę wypełnioną bladym morzem i niebem. Większe płótna celowo pominięto. Dyrektor Nuno Faria chce, by patrzeć na Szenesa „tak, jakby odkrywało się nowego artystę”. Jego nazwisko widnieje na pierwszym miejscu na szyldzie muzeum, a jednak to jego pierwsza od 20 lat duża wystawa indywidualna w Portugalii.
Bilety kosztują 7,50 euro. W niedziele, osobom poniżej 25. roku życia i mieszkańcom Lizbony przysługuje bezpłatny wstęp. Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godz. 10:00–18:00.
W Le Couple Arpad Szenes i Vieira da Silva stapiają się z fotelem, a spod niego wygląda jedno oko artystki. Jego nazwisko widnieje na pierwszym miejscu na muzealnym afiszu, a jednak to jego pierwsza duża wystawa indywidualna w Portugalii od 20 lat.
Le Couple stapia się z krzesłem
W sekcji Metamorphoses Arpad i Vieira stapiają się z krzesłem w jedno ciało; spod niego wyłania się jej oko. Faria nazywa tę pracę być może arcydziełem serii.
Vieira maluje wisielców
Rysunek tuszem z 1944 roku, wykonany w Rio, przedstawia Vieirę przy pracy nad obrazem wisielców, którego nikt nie widział od tamtej pory.
Autoportrety z lat 20.
Pierwsza sekcja, Obra ao Negro, składa się głównie z autoportretów wykonanych węglem i tuszem indyjskim. Zawieszono je obok rysunków drzew i wypalonych lasów.
Vieira śpi wśród motyli
Wypatruj Vieiry leżącej wśród przemiany gąsienicy w motyla; Szenes raz po raz rysował ją śpiącą.
Sala Irisdescências
W ostatniej sali wiszą obrazy z lat 60. i 70. w bladych barwach: rozległe przestrzenie morza i nieba, w których nie ma już żadnych postaci.
Szukasz dużych płócien: na wystawie celowo pokazano wyłącznie małe i średnie prace Szenesa.
Osoby poniżej 25. roku życia wchodzą bezpłatnie, więc rodziny płacą tylko za dorosłych: po 7,50 euro od osoby albo nic w niedziele.
iMuseu Nacional de História Natural e da Ciência
iMuseu Nacional de História Natural e da Ciência
iMuseu Nacional de História Natural e da Ciência