iAllard Pierson · Centrum
Wystawa poświęcona historii teatru, przebieraniu się w strój płci przeciwnej, teatrowi Slingelandt oraz Louisette, gwieździe rewii. Pokazuje, jak kostium i inscenizacja kształtują tożsamość na nowo.
Gdy fotografka Diana Blok zapytała Casa Enklaara, jaką kobietę chciałby zagrać, odpowiedział bez wahania: Lubow z Wiśniowego sadu – w kostiumie à la Chanel i fryzurze Tildy Swinton. Ten portret wisi tutaj obok zdjęcia Alberta Mola w sukni, którą Ank van der Moer nosiła jako Elżbieta I.
Wszystkie eksponaty pochodzą z muzealnej kolekcji teatralnej. Fotografie Blok, na których aktorzy wcielają się w role płci przeciwnej, sąsiadują z niektórymi oryginalnymi kostiumami. Teatr kameralny z 1781 roku pokazuje, jak za pomocą kilku ruchów zamienić włoską ulicę w więzienie albo letni zagajnik. Osobna, niewielka sala poświęcona jest Louisette, gwieździe amsterdamskiej rewii, która podróżowała z walizką mieszczącą dwadzieścia kostiumów. Wśród jej sukien i plakatów można posłuchać jej piosenek.
Anne Rose Bantzinger uznała wystawę za obowiązkową dla miłośników teatru i nostalgii. Jeśli masz więcej czasu, możesz obejrzeć nagrania dwóch pełnych spektakli: Zzinderella oraz Casanovy w wykonaniu De Appel. Wstęp w cenie zwykłego biletu do muzeum (15,50 €, bezpłatnie z Museumkaart). Wystawa jest czynna do 29 listopada.
Cas Enklaar jako Lubow
Portret aktora z 2016 roku, na którym wciela się w bohaterkę Wiśniowego sadu. Ma na sobie kostium à la Chanel i fryzurę Tildy Swinton, o które sam poprosił.
Albert Mol jako Elżbieta I
Warto poszukać zdjęcia Blok z 1997 roku, na którym Mol ma na sobie królewską suknię zaprojektowaną przez Nicolaasa Wijnberga w 1964 roku dla Ank van der Moer, a potem obejrzeć samą suknię na wystawie.
Przewrotna macocha Jos Brink
Pełen rozmachu kostium Jana Aarntzena dla Brinka, który gra macochę w musicalu Zzinderella.
Teatr kameralny Slingelandt
Miniaturowa scena zbudowana w 1781 roku dla barona van Slingelandta. Wymienne dekoracje pozwalają w kilku ruchach zamienić włoską ulicę w więzienie albo letni zagajnik.
Sala Louisette
Jej liczące sto lat kostiumy sceniczne, plakaty z Carré z 1940 roku i Liverpool Empire z 1913 roku oraz nagrania niektórych jej piosenek.