Andrzej Steinbach: Tutaj (Andrzej Steinbach: Hier)

Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy

Robotnik budowlany siedzi bokiem na krześle, pochyla się do przodu i patrzy prosto w obiektyw. To poza, w jakiej Alexander Rodchenko sportretował poetę Władimira Majakowskiego w 1924 roku, tyle że fedorę zastępuje kask ochronny, a papierosa – e-papieros. Andrzej Steinbach instruuje portretowanych nawet co do ułożenia dłoni i nazywa ich „figurami”.

To pierwsza wystawa urodzonego w Polsce fotografa w Holandii i ostatni przystanek trasy, która rozpoczęła się w Brunszwiku i Erfurcie. Jej osią jest najnowszy cykl Steinbacha, Erweiterungen (2024). Przedstawieni w nim ludzie trzymają narzędzia jako przedłużenia ciała, na przykład rurę kanalizacyjną zamiast jelit. W Gesellschaft beginnt mit drei można naliczyć trzy figury i – niemal w każdym kadrze – troje oczu, ponieważ jedna z twarzy jest przecięta na pół.

Jak czytamy w tekście muzeum, prace stawiają problemy, których nie rozwiązują, warto więc przygotować się na lekturę. Bilet kosztuje 12,50 euro; osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie. W czwartki galerie są czynne do 21.00. Mieszczą się na piętrach dwóch kamienic nad kanałem, do których prowadzi wiele schodów.