THOMAS DEMAND: Pokoje, które śnią o przeszłości (THOMAS DEMAND: Rooms That Dream of the Past)

Wchodzisz do przestrzeni przypominającej jaskinię. Skaliste ściany to tapeta z wydrukowanymi zdjęciami papieru, który Demand zgniatał w swojej pracowni, a osiem zaprojektowanych przez niego lamp sufitowych rzuca chłodne, industrialne światło na nagą marmurową posadzkę. Artysta mówi, że pewnego dnia jego negatywy będą przechowywane w starych kopalniach soli; ta sala przypomina takie archiwum.

Demand zwykle odtwarza miejsca z papieru, a następnie je fotografuje. Tutaj sfotografował rzeczywiste obiekty: makiety sceniczne wielkości pudełek po butach, od baroku po 1900 rok, przechowywane w muzeach teatralnych w Wiedniu, Monachium i Monako. Każdą fotografował przez peryskop, po 80 lub 90 klatek naraz, a potem łączył je w około dwa tuziny wielkoformatowych odbitek. Tannhäuser i Guillaume Tell zmieniają się w lasy jodeł z malowanego papieru.

Nicole Scheyerer napisała we „Falterze”, że nowe zdjęcia niezbyt wciągają, a w pamięci zostaje przede wszystkim tapeta przypominająca jaskinię. Wystawa mieści się w MAK Contemporary; osoby poniżej 19. roku życia wchodzą bezpłatnie, we wtorki muzeum jest czynne do 21.00, a wystawa kończy się 24 stycznia 2027 roku.