Paulo Nazareth. Algebra

Przez posadzkę górnych sal biegnie pas grubej soli. Widziany z góry, wyznacza zarys tumbeiro – tak po portugalsku nazywano statki, którymi przewożono zniewolonych Afrykanów przez Atlantyk. Przy ścianie oparto rysunek wykonany w skali, pokazujący nawet czterysta osób stłoczonych w jednej ładowni – w przestrzeni, przez którą właśnie przechodzisz.

Wokół soli zgromadzono prace Nazaretha z dwudziestu lat, niektóre pokazywane po raz pierwszy. Notícias de América to zapis jego dziesięciomiesięcznej pieszej wędrówki z Brazylii do Nowego Jorku: fotografie, notatki i znoszone japonki Havaianas. Są tu niewielkie obrazy łodzi migrantów na Morzu Śródziemnym, malowane na wzór holenderskich scen morskich, produkty konsumpcyjne zatopione w żywicy oraz czaszki z brazylijskich muzeów antropologicznych. Betonowy sześcian Tadao Ando owinięto ściereczkami do naczyń, które wyhaftowała matka artysty.

Domus nazwał linię soli jedną z najbardziej radykalnych interwencji, jakich doświadczył ten budynek. Bilet za 20 euro obejmuje także Palazzo Grassi; osoby poniżej 20. roku życia wchodzą bezpłatnie. Wystawa jest nieczynna we wtorki, ostatnie wejście o 17.00. W poniedziałki, środy i w weekendy w salach są dostępni bezpłatni mediatorzy.