iPeggy Guggenheim Collection · Dorsoduro
Fucina degli Angeli: Peggy Guggenheim i artystyczne szkło XX wieku (Fucina degli Angeli: Peggy Guggenheim and 20th-Century Artistic Glass)
Powojenne szkło z Murano tworzone przez Fucina degli Angeli Egidia Costantiniego, założoną w 1955 roku. Dzięki wsparciu Peggy Guggenheim pracownia przekładała projekty artystów na szklane dzieła.
Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy
Jean Cocteau nadał pracowni nazwę Fucina degli Angeli, czyli Kuźnia Aniołów. Egidio Costantini otworzył ją w 1955 roku jako galerię szkła na Campo Santi Filippo e Giacomo. Przez kolejne dekady w piecach Murano przekładał na szkło projekty Picassa, Maxa Ernsta, Arpa i Fontany. Peggy Guggenheim kupowała prace, wspierała go w kluczowych momentach i pomagała znaleźć nabywców za granicą.
Ponad sto dzieł ukazuje kolejne etapy działalności Fucina: od wczesnych prac inspirowanych ceramiką Braque’a i Picassa po eksperymenty z lat 80. Szkło zestawiono z rysunkami, obrazami i dokumentami z archiwum, które pozwalają prześledzić drogę dzieła od szkicu do pieca. Osobna część poświęcona jest japońskim artystom działającym w Wenecji w latach 60. i 70., wśród nich Yokoo Tadanoriemu. Wenecja sprzedaje szkło z Murano na każdym moście, od San Marco po Rialto; tutaj zobaczysz serię zaprojektowaną przez Maxa Ernsta.
Przed otwarciem kuratorka Cristina Beltrami wygłosi bezpłatny wykład online 30 października; wymagana jest rejestracja. Jej wieczorne oprowadzania w listopadzie i styczniu są przeznaczone wyłącznie dla członków.
Wybór redakcji
Powojenna sztuka szklarska z Murano, pochodząca z Fucina degli Angeli Egidia Costantiniego – założonej w 1955 roku, by realizować projekty artystów w szkle, i wspieranej m.in. przez Peggy Guggenheim. Nie chodzi o wyroby ze szkła z Murano sprzedawane w sklepach przy Rialto.
Zwróć uwagę na
Max Ernst, Król i królowa (1964)
Wypatruj dwóch postaci o wysokości około 54 cm, uformowanych na gorąco z przezroczystego szkła cristallo, z zatopioną wewnątrz zieloną warstwą i czarnym szkłem mielonym.
Jean Cocteau, Kozioł (lub Lucyfer) (1962)
Koza ze szkła ametystowego, wykonana techniką formowania przez rozdmuchiwanie, zaakcentowana czernią i osadzona na metalowej podstawie. Autorem pracy jest artysta, który nadał nazwę Fucina.
Jean Arp, Lalka (1963–64)
Postać o wysokości 63 cm, uformowana na gorąco ze szkła ametystowego, wypożyczona przez Fondazione Marguerite Arp w Locarno.
Arman, Procesja (1966)
Panel ścienny o szerokości ponad metra, wykonany z formowanego szkła: półiryzującego, słomkowego i opalinowego, osadzonego w akrylu.
Dla kogo
- Pasjonaci
- Goście spoza miasta
Peggy Guggenheim Collection: inne wystawy
Teraz w pobliżu
W pobliżu
Źródła zdjęć
9
- Fucina degli Angeli: Peggy Guggenheim i artystyczne szkło XX wieku (Fucina degli Angeli: Peggy Guggenheim and 20th-Century Artistic Glass)Courtesy of Peggy Guggenheim Collection
- Leiko Ikemura. TransLucent — La forma della luce© Leiko Ikemura. Photo: Jörg von Bruchhausen
- Lorna Simpson. Third PersonCourtesy of Punta della Dogana
- Paulo Nazareth. AlgebraCourtesy of Punta della Dogana
- Peggy Guggenheim CollectionG.Lanting / Wikimedia Commons, CC BY 3.0
- Fondazione Emilio e Annabianca Vedova (Magazzino del Sale)Abxbay / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
- Gallerie dell'AccademiaDidier Descouens / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
- Punta della DoganaWolfgang Moroder / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
- Palazzo GrassiDidier Descouens / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0