iArt Museum at the University of Toronto · University of Toronto St. George Campus
Czwarta edycja Toronto Biennial of Art, której kuratorką jest Allison Glenn, przygląda się pęknięciom przez pryzmat Wielkich Jezior i globalnych szlaków wodnych, w obu galeriach na kampusie.
Używany płaszcz z piżmaka leży na krześle; szklane dłonie spoczywają skrzyżowane na kamieniu położonym na jego kolanach. W dniu otwarcia tancerze w strojach z rozdrobnionych plastikowych butelek po wodzie poprowadzili stąd Gichigami Rebecca Belmore z Queen's Park. Jak napisał krytyk CBC, stroje brzmiały jak rozbijające się fale.
To główny punkt biennale: 21 artystów i kolektywów prezentuje prace w dwóch budynkach oddalonych od siebie o kilka minut spaceru – University of Toronto Art Centre oraz Justina M. Barnicke Gallery w Hart House. Woda łączy te prace – od Wielkich Jezior po cieśninę Ormuz. W Art Centre przechodzi się aleją z 1000 mosiężnych dzwonków autorstwa Antonio Obá, który zachęca, by w nie zadzwonić, choć wie, że w ten sposób zwraca się na siebie uwagę.
Tematy są ciężkie: od Middle Passage po kolonialne wysiedlenia. CBC zauważyło, że gdy prace się sprawdzają, „ich oddziaływanie przenosi w inny świat”. Wstęp wolny, bez biletów. Otwarte od wtorku do soboty, w południe–17:00, a w środy do 20:00. Jedna z prac w Art Centre wykorzystuje silne kontrasty oświetlenia; muzeum ostrzega przed nimi osoby wrażliwe na światło.
Futro z piżmaka na krześle, szklane dłonie skrzyżowane na kamieniu – te obrazy nadają ton pracy Gichigami Rebeki Belmore. Centrum Toronto Biennial prezentuje prace 21 artystów w dwóch bezpłatnych galeriach na terenie kampusu; CBC zauważa, że gdy dzieła przemawiają, „efekt przenosi widza w inny świat”.
Gichigami Rebecca Belmore
Wypatruj siedmiu warstwowo ułożonych strojów z rozdrobnionych plastikowych butelek po wodzie oraz płaszcza z piżmaka na krześle, z dłońmi ze szkła skrzyżowanymi na kamieniu.
Aleja dzwonków Antonio Obá
W Art Centre 1000 małych mosiężnych dzwonków, osadzonych na cienkich metalowych prętach, dzwoni, gdy przechodzisz obok. Aleja prowadzi do obrazu Dorothy Counts, którą otacza świętujący pochód.
Umiaq Partridge
W Barnicke Gallery trzy stroje wiszą nad szkieletem łodzi. Stoisz na lustrzanej podłodze, pośród projekcji wody i głosów.
Mapy szlaków wodnych Devine
Jaskrawo kolorowe obrazy pokazują z lotu ptaka szlaki wodne – od rzeki Świętego Wawrzyńca po cieśninę Ormuz – i wskazują wąskie gardła handlu oraz działań wojskowych.
Film Julianknxx o słonych mokradłach
W Barnicke Gallery postać w prześwitującej bieli tańczy na słonym mokradle, a marsylski chór śpiewa kołysanki z Komorów.
Masz padaczkę światłoczułą: jedna z prac w Art Centre wykorzystuje silne kontrasty oświetlenia, dlatego muzeum zaleca ostrożność.