iSwedish History Museum (Historiska museet) · Östermalm
Gablota w holu wejściowym prezentująca najnowsze znaleziska z wykopalisk; obecnie są to przedmioty z cmentarzyska z epoki wikingów w Sylcie, niedaleko Köping w Västmanland.
Jeden z żelaznych dzwonków w tej gablocie wciąż działa. Po wykopaliskach w Sylcie, niedaleko Köping, w 2021 roku archeolodzy usłyszeli jego dźwięk po raz pierwszy od około tysiąca lat. Takie dzwonki pozwalały usłyszeć jeźdźca lub nadjeżdżające przez śnieg sanie.
Gablota stoi w holu wejściowym i prezentuje wybrane spośród ponad 500 żelaznych elementów końskiego rzędu. Konie znaleziono w 24 z 51 grobów na cmentarzysku; pochowano je po kremacji wraz z uprzężą: wędzidłami, sprzączkami, ostrogami i łańcuchem do ciągnięcia sań. Gdy podejść bliżej, widać powtarzające się okucia do zawieszania z trzema zębami – własny styl Sylty i, jak napisano w muzealnej broszurze, „prawdziwa deklaracja mody dla koni”.
To tylko jedna gablota, warto więc zatrzymać się przy niej po drodze do środka. Archeolodzy, którzy prowadzili wykopaliska, informują, że bilet nie jest potrzebny. Warto wcześniej pobrać ze strony muzeum anglojęzyczną broszurę: opisuje każdy przedmiot, podając numer grobu, i zawiera rysunki jeźdźca oraz konia zaprzęgniętego do sań w pełnym rynsztunku.
Dzwonki
Wypatruj małych, okrągłych żelaznych dzwonków, wykonanych z blachy zagiętej wokół maleńkiej kulki. W dziesięciu grobach znaleziono ich 59; ostrzegały przechodniów, że nadjeżdża koń lub sanie.
Okucia do zawieszania z trzema zębami
Wypatruj zawieszek z trzema zębami, zwisających z uprzęży. Są typowe dla Sylty i należą do lokalnego stylu końskiego rzędu, który nie ma wyraźnych odpowiedników z tej epoki.
Dwa wędzidła, dwa rozmiary koni
Wędzidła z jednym przegubem, pochodzące z grobów 616 i 621, mają 143 i 112 milimetrów długości. Dzięki temu archeolodzy wiedzą, że konie różniły się wielkością.
Krzyżykowate przytrzymywacze rzemieni
Dwa niewielkie żelazne krzyżyki z grobu 611 nie mają odpowiedników wśród innych znalezisk z epoki żelaza. Archeolodzy nazywają je przytrzymywaczami rzemieni, przyznają jednak, że trudno je jednoznacznie zinterpretować.
Koń z grobu 617
Skremowane kości konia pochowanego wraz ze swoim właścicielem i kilkoma innymi zwierzętami, w tym jastrzębiem gołębiarzem.
Szukasz pełnej wystawy: to pojedyncza gablota w holu wejściowym.