Lotta Antonsson: I Am Everything

W pracy Seashell Face #100 muszle małży zajmują miejsce oczu modelki, więc obraz patrzy ci prosto w oczy. Lotta Antonsson konsekwentnie stosuje tę metodę. Wykorzystuje strony z magazynów z lat 60. i 70., niektóre wyrwane i złożone tak, by ukryć tekst, a następnie pokrywa muszlami, kwarcem i ametystem twarze oraz ciała przedstawionych na nich osób.

Wchodzisz do pozbawionych okien sal urządzonych jak wnętrze z lat 60.: są w nich jaskraworóżowe postumenty, lustra, zasłony z muszli i roślina doniczkowa, a w tle rozbrzmiewa powolna kompozycja dźwiękowa. Niektóre prace stoją na podłodze i mają naturalną wielkość. Antonsson tak opisuje swój zamysł: chce „zwabić cię pięknem, a potem sprawić, byś odkrył coś natrętnego, konfrontacyjnego albo przerażającego”.

Maria Hall, recenzując wystawę dla Konsten.net, dostrzegła jej siłę w ciszy i nazwała ją głęboko poruszającą. Wizyta w samotności, bez pośpiechu, pozwala w pełni docenić tę wystawę. Wstęp jest wliczony w cenę biletu do muzeum (195 SEK). Fotografiska jest codziennie otwarta do 23:00, a wystawa kończy się 29 listopada.