Singapore Pavilion at the Venice Biennale 2026

Na wideo widać, jak czyjaś dłoń podlewa rośliny, ktoś przygotowuje śniadanie, a Amanda Heng czyta Sutry Serca. Film trwa 29 minut i 40 sekund i zapętla się na dwóch ekranach ustawionych nisko, jak telewizor w domu. Ogląda się go z tarasowo ułożonych drewnianych stopni.

Bangkokskie studio SP/N ułożyło miejscowy modrzew w warstwach o grubości 10 cm, tworząc stopnie, które wznoszą się i opadają w poprzek Sale d'Armi. Są na tyle szerokie, by można było na nich siedzieć lub leżeć. Projekt nawiązuje do singapurskich void decks, więc można przelecieć 10 000 km, by usiąść tak jak na dole własnego bloku. Dziewięć czarno-białych zbliżeń z 1990 roku, Parts of My Body, wisi poniżej poziomu oczu stojącej osoby.

W jednej z internetowych recenzji nazwano pawilon „najcichszym w Wenecji” i ostrzeżono, że może nie przyciągnąć uwagi zwiedzających zmęczonych wielogodzinnym spektaklem. Warto pamiętać, że pawilon znajduje się w Wenecji, a nie w SAM: na drugim poziomie Arsenale. Wstęp w ramach biletu na Biennale (30 €, 16 € dla osób poniżej 26 lat), w godz. 10.00–18.00; zamknięte w większość poniedziałków. Wystawa trwa do 22 listopada.