Whanki MuseumBuam-dong, Jongno-gu
Specjalna wystawa kolekcji poświęcona nowojorskiemu okresowi twórczości Kim Whankiego (1963–1974), ukazująca, jak po jego śmierci żona, Kim HyangAn, rozbudowywała zbiory muzeum.
Kiedy Kim Whanki i Kim HyangAn wrócili do Seulu w 1953 roku po ucieczce przed wojną, płótna pozostawione w ich pracowni w Seongbuk-dong leżały na ulicy, przed bramą. Część zabrały dzieci z sąsiedztwa, a miejscowy robotnik rozpruł inne, wyprał je i uszył sobie z nich letnie ubrania z konopi. Dlatego większość zachowanych prac pochodzi z Paryża i Nowego Jorku.
Ta wystawa kolekcji w głównym budynku koncentruje się na nowojorskim okresie twórczości, od 1963 do 1974 roku, i prowadzi widza śladem spojrzenia HyangAn. Po śmierci Whankiego w 1974 roku przez dwadzieścia lat porządkowała jego obrazy, listy i fotografie, tworząc zbiór obejmujący około 2000 obiektów przechowywanych w muzeum. Można tu zobaczyć także przedmioty, które para trzymała w domu, między innymi portret Whankiego autorstwa Kim Yong-jun oraz dziesięciopanelowy parawan Oh Se-chang.
Jeden bilet, dostępny wyłącznie na miejscu, uprawnia do zwiedzania wszystkich galerii. Muzeum jest zamknięte w poniedziałki, a ostatnie wejście odbywa się o 17:00. W planie muzeum z 1965 roku Whanki uwzględnił sprzedaż pocztówek, więc kupując jedną przy wyjściu, spełniasz jego życzenie.
Portret Suhwy autorstwa Kim Yong-jun
Wypatruj Whankiego, znanego pod pseudonimem Suhwa, na portrecie namalowanym przez jego rówieśnika, Kim Yong-jun. Artysta przedstawił go jako drobnego staruszka siedzącego po turecku. To jedno z dzieł, które para szczególnie ceniła we własnej kolekcji.
Dziesięciopanelowy parawan Oh Se-chang
Jisangpyeon, dziesięciopanelowy składany parawan podarowany parze przez Oh Se-chang, jest świadectwem przyjaźni, jakie łączyły ich z ówczesnymi artystami.