Hyundai Card Culture Project 31: Wayne Thiebaud [The Order of Things]

Trwa19 września 2026 – 21 lutego 2027Płatny wstęp, szczegóły na stronie

Pierwsza w Korei duża retrospektywa Wayne’a Thiebauda, jednego z czołowych artystów XX wieku, znanego z charakterystycznych obrazów przedstawiających przedmioty codziennego użytku.

Kup bilety Strona wystawy

Więcej: Seul

Trwają teraz Cały program: listopad 2026

Na ostatniej ścianie wisi tylko jeden obraz: One-Hundred-Year-Old Clown (2020), ostatni autoportret Wayne’a Thiebauda, namalowany rok przed jego śmiercią. Artysta ma wybieloną twarz i jest w kostiumie. Wcześniej pokazano 105 obrazów i rysunków powstałych na przestrzeni około 70 lat. Kuratorzy stawiają sprawę jasno: tematem tych prac nie są ciasta.

Dieter Buchhart i Anna Karina Hofbauer przekonują, że Thiebaud był malarzem abstrakcyjnym, który po prostu malował ciasta. „Lukier na ciastach też jest farbą, a placek to także trójkąt” mówi Buchhart. Gęsta impasta sprawia, że krem wygląda jak prawdziwy lukier. Korea Herald opisuje trasę wystawy ułożoną w przybliżeniu chronologicznie: od Cigar Counter (1955), obrazu inspirowanego de Kooningiem, przez obrazy jedzenia z lat 60. po portrety, pejzaże miejskie i sceny plażowe. W 1975 roku Thiebaud ustawił buty w rzędach; w pobliskich hurtowniach Dongdaemun do dziś układa się w ten sposób prawdziwe buty.

Wystawa mieści się w Museum Exhibition Hall 1 i jest otwarta codziennie w godz. 10:00–20:00. Ostatnie wejście jest możliwe godzinę przed zamknięciem. Potrwa do 21 lutego 2027 roku. Bilet dla dorosłych kosztuje 23 000 wonów; członkom Hyundai Card przysługuje 20% zniżki.

Wybór redakcji

Na ostatniej ścianie wisi tylko One-Hundred-Year-Old Clown, ostatni autoportret Thiebauda, z pobieloną twarzą. Wcześniej 105 prac dowodzi, że ciasta nigdy nie były tematem: „lukier na ciastach też jest farbą, a placek również jest trójkątem”, mówi kurator Dieter Buchhart.

Zwróć uwagę na

Cigar Counter (1955)
Swobodny, ekspresyjny obraz powstały przed pracami z ciastami, zdradzający wpływ de Kooninga i pokazujący, jak luźno Thiebaud malował we wczesnym okresie.
Salads, Sandwiches, and Desserts (1962)
Wielkoformatowe płótno wypożyczone z Sheldon Museum of Art, przedstawiające jedzenie rozłożone na pochylonym stole i namalowane gęstą impastą.
Five Seated Figures (1965)
Ludzie siedzą obok siebie w oświetleniu studyjnym, nie patrząc na siebie.
Delights (1964)
Cykl siedemnastu akwafort i suchorytów, ukazujący graficzną stronę wystawy.
One-Hundred-Year-Old Clown (2020)
Ostatni autoportret artysty wisi samotnie na końcowej ścianie; jego twarz jest wybielona, a on sam ma na sobie kostium.