Palazzo Farnese

Palazzo Farnese uchodzi za najdoskonalszy pałac renesansowy w Rzymie, a wizyta w nim daje poczucie obcowania z miejscem niezwykłym i na co dzień niedostępnym. Nie jest to bowiem klasyczne muzeum, lecz czynna placówka dyplomatyczna – wejście do środka wymaga wcześniejszej rezerwacji, udziału w zwiedzaniu z przewodnikiem oraz przejścia kontroli bezpieczeństwa. Budowę gmachu rozpoczęto w 1517 roku dla kardynała Alessandra Farnese (późniejszego papieża Pawła III), a przy jego powstawaniu pracowała prawdziwa sztafeta renesansowych geniuszy: Antonio da Sangallo the Younger, Michał Anioł (twórca słynnego gzymsu koronującego oraz najwyższej kondygnacji fasady), Vignola i Giacomo della Porta. Głównym powodem wizyty pozostaje Carracci Gallery na piano nobile – sklepiona kolebkowo sala pokryta freskami przez Annibale Carracciego w latach 1597–1607, przedstawiającymi sceny z „Metamorfoz” Owidiusza. Historycy sztuki stawiają to dzieło na równi ze sklepieniem Kaplicy Sykstyńskiej oraz Stanzami Rafaela, uznając je za jeden z trzech najwybitniejszych cykli fresków w Rzymie. Zastosowana tu technika iluzjonistyczna – obrazy w obrazach, pozorne ramy architektoniczne i postaci sprawiające wrażenie, jakby wykraczały poza wyznaczone granice – dała w istocie początek barokowemu malarstwu plafonowemu. Pozostałe wnętrza pałacu robią równie wielkie wrażenie: Salon d'Hercule, Camerino Carraccich oraz roztaczające się z okien widoki na Piazza Farnese. Od 1936 roku pałac pełni funkcję Ambasady Francji we Włoszech (na mocy 99-letniej umowy dzierżawy z państwem włoskim). Wiąże się to z zakazem fotografowania, rygorystyczną kontrolą tożsamości i ograniczonymi godzinami otwarcia, ale gwarantuje też nienaganny stan zachowania zabytku. Jeśli to możliwe, warto zarezerwować zwiedzanie podziemi – kryjące się tam relikty archeologiczne odsłaniają kolejną, fascynującą warstwę historii Rzymu.