Wystawę kuratorował Pierre Wat. Zestawia ona dzieła Moneta z pracami artystów XX i XXI wieku, ukazując rozwój malarstwa pejzażowego. Upamiętnia setną rocznicę śmierci Moneta.
Wystawę rozpoczynają nenufary. Kilka obrazów Moneta z cyklu Nymphéas otwiera ekspozycję, zawieszoną z okazji setnej rocznicy jego śmierci. Jej opowieść kończy się ponad sto lat później, przy Tree Tunnel, 20 August, obrazie Davida Hockneya z 2005 roku, przedstawiającym drzewa sklepiające się nad drogą.
Kurator Pierre Wat pomija romantyków i zaczyna od Moneta, a następnie prowadzi przez dzieje pejzażu, prezentując 112 artystów tworzących malarstwo, rzeźbę i fotografię. Cztery części wystawy przypominają raczej rozdziały niż epoki: Yves Tanguy i Edvard Munch wśród pejzaży wewnętrznych, Piet Mondrian i Anna-Eva Bergman w części poświęconej abstrakcji, pejzaż Henri Michaux namalowany pod wpływem meskaliny oraz grota Evy Jospin wyrzeźbiona z kartonu. To więcej, niż większość paryżan kiedykolwiek stworzyła z kartonowego pudła po przeprowadzce.
Paris Zigzag uznał pomysł za inteligentny, ale zauważył, że teksty na ścianach czasem przyćmiewają dzieła, warto więc mniej czytać, a więcej oglądać. Bilety kosztują 14 € (ulgowy 9 €, wstęp wolny dla dzieci poniżej 7 lat). Audioprzewodnik kosztuje 4 € i jest dostępny po francusku lub angielsku. W czwartki wystawa jest czynna do 21.00.
Nymphéas Moneta
Na początku wypatruj nenufarów, w tym dużego obrazu z około 1916–1919 roku, pochodzącego z własnej kolekcji muzeum.
Nicolas de Staël, Sicile (1954)
Pośrodku tego dużego obrazu, wypożyczonego z Musée de Grenoble, znajduje się płaska plama czerwieni.
Chaïm Soutine, Paysage (1922–1923)
Pejzaż, który Paris Zigzag określa jako oszałamiający, wypożyczony z Musée de l'Orangerie.
David Hockney, Tree Tunnel, 20 August (2005)
Tunel drzew sklepiających się nad drogą wyznacza koniec wystawy.
Grottesco Evy Jospin
Grota wyrzeźbiona w całości z kartonu.