La Bataille des couleurs

Kilka tygodni po zatwierdzeniu projektu biuro Georgesa Pompidou wysłało jego ministrowi kultury notatkę: makieta była biała, a on chciał, by do pracy włączyć uznanych kolorystów. Oryginał można zobaczyć na wystawie. Jego własny pomysł, inspirowany litografiami Braque’a, zakładał jasny brąz i błękit. W mieście szarego cynku i beżowego kamienia prezydent postawił na brąz.

Wystawa rozpoczyna się od sporu z lat 1971–1977, przedstawionego za pomocą rysunków, fotografii, niepublikowanych dokumentów i biblioteki materiałów. Vasarely chciał złoto-błękitnej ramy. Po pierwszej, popowej palecie architektów pojawiało się i znikało kolejnych szesnaście propozycji. Piano i Rogers odpowiedzieli kodem kolorów: niebieski oznaczał powietrze, zielony wodę, żółty elektryczność, a czerwony ruch ludzi i towarów. Jak mówi dziś Piano, to oni wymyślili ten kod, by chronić swoje popowe kolory. W drugiej sali kod schodzi na poziom stołów, lamp, wiader i krzesła z drutu stalowego Michela Cadestina.

To wystawa archiwalna o budynku, bez obrazów. Wstęp wolny, w miarę dostępności miejsc. Wystawa czynna od 11.00 do 19.00, we wtorki nieczynna, pod adresem 50 rue Rambuteau, do 24 grudnia.