Museum Brandhorst · Kunstareal, Maxvorstadt
Wystawa z cyklu Spot On poświęcona praktyce artystycznej nowozelandzkiej artystki Kate Newby, opartej na pracy z materiałem.
Zanim glina została wypalona, Kate Newby odcisnęła w niej to, co zwróciło jej uwagę w mieście: rysunki, wycięcia, wzory, a miejscami także odłamki szkła, które stopiły się z cegłą. Około 1000 takich cegieł leży na trawie przed Museum Brandhorst, w dwóch rzędach długich na ponad 80 metrów.
Znajdują się na pasie zieleni między budynkiem a chodnikiem przy Türkenstraße. Rzędy biegną w stronę Large Red Sphere Waltera De Marii w Türkentor. Przypominają rynsztoki i nawiązują do Türkengraben – kanału, od którego ulica wzięła nazwę, a którego nigdy nie ukończono. W cegłach zbierają się deszczówka, ziemia i wszystko, co przyniesie wiatr, dlatego przez dwanaście miesięcy prezentacji praca zmienia się. Spośród wszystkich dzieł w Kunstareal to jedyne, które ma gromadzić deszczówkę.
Pracę pokazano po raz pierwszy wraz z Carrying, wystawą muzeum poświęconą militarnej przeszłości tego miejsca. To jedna cicha, skupiona realizacja, nie propozycja na całe popołudnie. Znajduje się w przestrzeni publicznej przed budynkiem; na wystawę Carrying w środku obowiązuje zwykły bilet w cenie 7 euro, dostępny do 8 listopada.
Szkło stopione z gliną
Przyjrzyj się uważnie powierzchni cegieł: zobaczysz rysunki, wycięcia i wzory, które Newby odcisnęła w glinie przed wypaleniem; w niektórych cegłach zatopione są odłamki szkła.
Dwa rzędy w stronę Large Red Sphere
Przejdź wzdłuż 80-metrowych rzędów na trawniku, a doprowadzą cię do ogromnej czerwonej kuli Waltera De Marii w bramie Türkentor.
To, co zatrzymało się w cegłach
Zajrzyj w zagłębienia, gdzie gromadzą się deszczówka, ziemia i wszystko, co nawiał wiatr – muzeum uznaje te materiały za część pracy.
Szukasz wystawy w galerii: to pojedyncza realizacja z cegieł ułożonych na trawniku na zewnątrz.
iPinakothek der Moderne
iPinakothek der Moderne
iPinakothek der Moderne