iPirelli HangarBicocca · Bicocca
Retrospektywa twórczości Luciano Fabro w Navate: około pięćdziesięciu rzeźb i instalacji, z których wiele odtworzono jako aranżacje przestrzenne, ukazujących pięć dekad jego badań nad przestrzenią i percepcją.
Podnosisz z podłogi białą, płócienną powłokę, schylasz się pod nią i stajesz wewnątrz In cubo – pracy z 1966 roku, której wymiary Fabro dopasował do własnego wzrostu i rozpiętości ramion. Jego ciało nie jest twoim, dlatego przygotowano pięć wersji, by każdy mógł znaleźć tę, która pasuje. To w istocie przymierzalnia, w której przymierza się pokój.
Około 50 prac wypełnia Navate; pogrupowano je według idei, nie dat. Najważniejsza jest pierwsza rekonstrukcja Habitat, stworzonego przez Fabro dla Rotterdamu w 1981 roku: około 1100 metrów kwadratowych korytarzy, których ściany zbudowano z białego papieru składanego w harmonijkę. Można przemierzać je dowolną trasą. Wystawa zaczyna się od Lo spirato – marmurowego prześcieradła, na którym pozostało jedynie wgłębienie po głowie – a kończy w Cubo, gdzie zawieszono sześciometrową konstrukcję rozpiętą na trzech poziomach.
Wstęp jest bezpłatny, a rezerwacja internetowa przedziału godzinowego zapewnia pierwszeństwo wejścia. W niektórych salach liczba zwiedzających jest ograniczona: do lustrzanego sześcianu Allestimento teatrale wchodzi jedna osoba naraz, a do Sala Pentagonale – dwie.
Około pięćdziesięciu rzeźb i instalacji Luciano Fabro wypełnia Navate. Wiele z nich odtworzono jako dostępne dla zwiedzających „habitati”, ukazujące pięć dekad jego pracy nad przestrzenią i percepcją. Wstęp jest bezpłatny, co jak na medińskie ceny za przestrzeń jest nie lada okazją.
In cubo w pięciu rozmiarach
Podnieś białą płócienną skrzynię i wejdź pod nią: dźwięki z zewnątrz cichną, przez tkaninę przesącza się światło, a otwarta pozostaje tylko strona przy podłodze.
Io, brązowe jajo
W centrum Habitat znajduje się puste w środku jajo o wadze 70 kg, w którym Fabro skulił się, a odciski jego dłoni uwieczniono w reliefie na pozłacanym wnętrzu. Ważyło tyle, ile ważył on sam.
Il pupo w Sala Pentagonale
Wachlarz owinięty w stare pieluszki drży niczym oddech; opiekunowie wystawy podają rękawiczki, by można było go potrzymać, pod żelaznymi Włochami zawieszonymi do góry nogami.
Lustrzany sześcian Allestimento teatrale
Odsuń jeden z boków i wejdź sam, by zobaczyć swoje zwielokrotnione odbicie; w weekendy, od 15.30 do 16.30, aktor czyta teksty Fabro.
Eclissi di cielo
Kula z zielonego onyksu o rozświetlonych żyłkach, ściśnięta między dwoma blokami czarnego marmuru, na których rozmieszczono złotą mapę gwiazd. Pokazywana tu po raz pierwszy.
Szukasz malarstwa: to wystawa rzeźb, luster i pomieszczeń, do których można wejść, zbudowanych z papieru i tkaniny.
Dzieci są mile widziane, ale przez cały czas trzeba trzymać je za rękę; dzieł nie wolno dotykać. Weekendowe warsztaty dla dzieci w wieku od 4 do 12 lat nawiązują do aktualnych wystaw.