iPalazzo CitterioBrera
Pierwsza duża retrospektywa pośmiertna Carla Marii Marianiego: około siedemdziesięciu obrazów i wielkoformatowych kartonów, od lat 40. XX wieku do 2019 roku, na drugim piętrze.
Noworodek wrzeszczy pośrodku obrazu L'era dei miracoli (1965), otoczony klockami LEGO, megafonem, górującym nad nim biskupem i plakatem propagandowym z czasów faszystowskich. Carlo Maria Mariani namalował ten obraz, mając 34 lata. Najpóźniejsze dzieło na wystawie pochodzi z 2019 roku, kiedy artysta miał 88 lat.
Zwiedzanie zaczyna się od Composizione, namalowanego w 1949 roku po nastoletniej podróży do Wenecji, gdzie Mariani oglądał obrazy Tintoretta. Dalej prace układają się mniej więcej chronologicznie: około 70 obrazów i wielkoformatowych kartonów, od hiperrealizmu lat 70. przez alegorie z lat 80. po monumentalne klasyczne głowy, które od 2001 roku artysta umieszczał na tle panoramy Nowego Jorku. Mariani nazywał siebie „artystą konceptualnym, który maluje”, a jego inspiracje sięgają od Winckelmanna po Duchampa. Pisał nawet listy do Angeliki Kauffmann, zmarłej w 1807 roku – nikt dłużej nie czekał na odpowiedź.
Wystawa zajmuje drugie piętro Palazzo Citterio. Wstęp obejmuje bilet do muzeum za 12 euro albo bilet łączony z Pinacoteca di Brera za 20 euro. Rezerwacja jest wymagana na brerabooking.org. Wystawa czynna od wtorku do niedzieli w godz. 8:30–19:15 (ostatnie wejście o 18:00), do 10 stycznia.
L'era dei miracoli (1965)
Wrzeszczący noworodek przychodzi na świat wśród klocków LEGO, megafonu, górującego nad nim biskupa i plakatu propagandowego SISI, przywołującego faszystowskie Włochy z młodości Marianiego.
Konstelacja Lwa (1980–81)
Najsłynniejszy obraz artysty: portret grupowy postaci ze świata włoskiej sztuki na płótnie o wymiarach 3,4 na 4,5 metra, wypożyczonym z rzymskiej Galleria Nazionale d'Arte Moderna.
Autoportret z czaszką (1972)
Mariani sportretował siebie obok czaszki. To dzieło z dekady, w której jego technika stała się wirtuozerska, a postacie ludzkie – niemal fotograficzne.
Monumentalne głowy
Monumentalne klasyczne głowy, wzorowane na namalowanej przez Sebastiana del Piombo głowie w rzymskiej Villa Farnesina; od 2001 roku artysta umieszczał je na tle panoramy Nowego Jorku.