Bailad, bailad, malditos (Carlos Aires)

Ekrany stoją pionowo, niczym wielkie telefony. Na każdym tańczą nieznajomi z różnych zakątków świata. Carlos Aires przez pięć lat zbierał te nagrania, nie wiedząc, do czego mu się przydadzą. To jedyne źródło światła – wyłączył oświetlenie hali.

Nave 0 była chłodnią rzeźni i spłonęła; ślady ognia wciąż są widoczne. Aires podparł ją ponad 160 podporami, więc zwiedzający przechodzą przez ich las. Goście z otwarcia, niezwiązani ze światem sztuki, sądzili, że podpory utrzymują budynek – całkiem zrozumiałe przypuszczenie w mieście, które nieustannie jest en obras. Pętla trwa około 45 minut i nie powtarza się: najpierw nagrania tańczących, potem część „nocna”, sfilmowana w ciemności w ruinach szpitala dla chorych na gruźlicę z 1932 roku, z autentycznymi nagraniami wiadomości, z Gazy, Ukrainy i pożaru w tle.

Aires powiedział ABC, że dźwięku „trudno się słucha”; młodsi zwiedzający i tak tańczą. Wstęp jest bezpłatny, w miarę dostępności miejsc: od 17.00 do 21.00 od wtorku do czwartku, od 12.00 do 21.00 od piątku do niedzieli.