tierra

Opisy na ścianach wydrukowano na papierze z recyklingu barwionym ziemią z Los Angeles, a ściany galerii pomalowano pigmentami z terakoty i czerwonego tlenku żelaza. Na tej edycji Clay Biennial nawet powierzchnie wykonano z ziemi.

Czternastu latynoskich, rdzennych i czarnych artystów pracuje na trzech piętrach nie tylko z gliną, lecz także z adobe, masą, piaskiem, skałą i ziemią. Zwiedzanie zaczyna się na pierwszym piętrze, gdzie Jackie Amézquita realizuje projekt rezydencyjny. Odwiedzający odlewają wnętrza dłoni w ziemi, masie i wodzie oceanicznej. Drugie piętro poświęcono pochodzeniu i wiedzy przekazywanej w linii matrylinearnej; na trzecim obok eksploatacji pojawia się naprawa. Do 25 października każda osoba w USA może też wysłać Amézquicie ziemię ze swojego domu: to jedyne muzeum przy Museum Row, które prosi właśnie o waszą ziemię.

Glasstire nazwał wystawę „zarazem spójną i rozległą” i zauważył, że nie opiera się ona na jednym dziele, dlatego warto poświęcić czas tekstom zamówionym specjalnie na tę wystawę. Wstęp kosztuje 12 dolarów, dzieci do 12 lat wchodzą bezpłatnie, a w niedziele każdy płaci tyle, ile chce. Ostatni piątek Amézquity na miejscu przypada 23 października.