Korea

Pod koniec wystawy wiszą dwa niewielkie obrazy Lee Jung-seopa, którego od rodziny odcięła wojna koreańska. Na jednym artysta płynie do domu, do żony i dzieci. Drugi, wydrapany na folii z paczki papierosów, przedstawia jeńców zakutych w łańcuchy.

Wystawa zajmuje okrągłą galerię nad Reading Room. Przez jej środek biegnie rząd jasno oświetlonych gablot – od grzechotek z epoki żelaza po dzieła współczesne. W ciemniejszych salach bocznych można przyjrzeć się buddyjskim sutrom, celadonowi i innym tematom z bliska, a w tle słychać śpiew ptaków, szum wiatru i dźwięk świątynnego dzwonu. Niemal wszystkie eksponaty pochodzą z kolekcji zmarłego prezesa Samsunga Lee Kun-hee, która znajduje się dziś w koreańskich muzeach narodowych.

Krytycy różnie ocenili zakończenie wystawy. „The Standard” uznał, że nowoczesne sale wieńczą ją mocnym akcentem. „The Guardian” stwierdził, że gwałtowne przejście do XX wieku przerwało nastrój, a „The Telegraph” nazwał całość „sumienną”. Wszystkim trzem najbardziej spodobały się starsze dzieła. Po zwiedzaniu wsiądź do pociągu do New Malden, londyńskiej dzielnicy koreańskiej, i zakończ dwa tysiące lat historii przy bibimbapie.