Basilica of Santa Croce

Santa Croce to jeden z tych rzadkich kościołów, które zachwycają na każdym poziomie – jako arcydzieło architektury, galeria sztuki oraz cel pielgrzymek do miejsc spoczynku wybitnych postaci cywilizacji zachodniej. To największa franciszkańska świątynia na świecie, której budowę rozpoczęto w 1294 roku (być może według projektu, którego autorem był Arnolfo di Cambio). Z czasem stała się ona uprzywilejowaną nekropolią najznamienitszych obywateli Florencji. Znajdują się tu monumentalne grobowce takich postaci jak Michelangelo, Galileo, Machiavelli, Rossini i Ghiberti, a także cenotaf Dantego (pochowanego w rzeczywistości w Rawennie). To właśnie pod wpływem tutejszego nagromadzenia geniuszu i piękna Stendhal miał doznać słynnego zasłabnięcia, od którego ukuto nazwę znanego syndromu. Wyjątkowy zachwyt budzą również tutejsze dzieła sztuki. Freski Giotta w kaplicach Bardi Chapel i Peruzzi Chapel stanowią kamień węgielny zachodniego malarstwa. Zobaczyć tu można krucyfiks Cimabuego (poważnie uszkodzony podczas powodzi z 1966 roku, lecz wciąż poruszający), płaskorzeźbę Zwiastowania dłuta Donatella oraz freski, które stworzyli Taddeo Gaddi i Agnolo Gaddi. Pazzi Chapel na terenie krużganka, zaprojektowana przez Brunelleschiego, to z kolei prawdziwy klejnot wczesnorenesansowej architektury. Rozciągający się przed bazyliką plac to jedna z najwspanialszych przestrzeni publicznych Florencji – w czerwcu odbywają się tu doroczne rozgrywki Calcio Storico (historycznego florenckiego futbolu), a z terenu kompleksu klasztornego można wejść do renomowanej szkoły kaletniczej Scuola del Cuoio. Dzielnica ta ucierpiała najciężej podczas wylania rzeki Arno w 1966 roku, a przypadająca na 2026 rok 60. rocznica tej tragedii upłynie pod znakiem licznych wydarzeń upamiętniających.