
Copenhagen Contemporary · Refshaleøen
Ośmioro współczesnych artystów związanych z Grenlandią, w tym Jessie Kleemann i Inuk Silis Høegh, podejmuje temat tożsamości, dziedzictwa i przynależności w nowych realizacjach przygotowanych na zamówienie oraz uznanych już pracach.
W białej, jasno oświetlonej sali 43 000 czerwonych koralików wypływa z czerwonego pudełka niczym krew. Lisbeth Karline Poulsen wykonała po jednym koraliku za każde dziecko, które – jak się szacuje – nie przyszło na świat wskutek kampanii duńskiego państwa na rzecz zakładania wkładek domacicznych na Grenlandii.
Ośmioro artystów związanych z Kalaallit Nunaat wypełnia hale dawnej stoczni CC; wiele prac powstało specjalnie na wystawę, w dużej skali. Mija się lodówkę pełną butelek Faxe Kondi, a dalej miasteczko Maniitsoq autorstwa Emilii Sølvsten – po duńsku Sukkertoppen – zbudowane z kilku tysięcy cukrowych bochenków. Kunstkritikk uznał wystawę za spójną mimo luźno zarysowanej koncepcji, ale zakwestionował sposób jej zaaranżowania: postaci w mitaarneq Martina Brandta Hansena stoją w ogromnych witrynach, o których nie wspominają teksty na ścianach.
Ten sam krytyk nazwał film Jessie Kleemann o kajaku jej najlepszą pracą poza występami na żywo i stwierdził, że jest „wart całej wystawy”. Wstęp w cenie biletu do CC – 140 DKK w kasie; rezerwacja nie jest potrzebna. W czwartki centrum jest otwarte do 21:00. CC będzie zamknięte 31 grudnia, w ostatnim dniu wystawy, więc ostatnią okazją do jej zobaczenia jest 30 grudnia.
Ośmioro artystów związanych z Grenlandią, w tym Jessie Kleemann i Inuk Silis Høegh, podejmuje temat tożsamości, dziedzictwa i przynależności. W dawnych halach stoczniowych na Refshaleøen prezentowane są nowe realizacje i uznane już prace.
Film Jessie Kleemann o kajaku
Na dużym ekranie Kleemann ciągnie po białej, piaszczystej plaży bezwładny kajak z tkaniny, a jej głos opowiada na nowo grenlandzką legendę o kajaku przy elektronicznym podkładzie dźwiękowym.
The Unborn, praca Lisbeth Karline Poulsen
W surowej, białej sali wypatruj 43 000 czerwonych koralików – po jednym za każde dziecko, które nie przyszło na świat wskutek kampanii na rzecz zakładania wkładek domacicznych. Koraliki wypływają z czerwonego pudełka niczym krew.
Witryny z postaciami w mitaarneq
W ostatniej sali naturalnej wielkości postaci w ogromnych szklanych witrynach mają na sobie spodnie ze skóry foki i buty kamik, a także maski zapaśnicze i peruki klaunów. Nawiązują do grenlandzkiej tradycji przebierania się mitaarneq.
Maniitsoq z cukru
Emilia Sølvsten odtwarza zachodniogrenlandzkie miasteczko, które Duńczycy nazywali Sukkertoppen, jako pejzaż złożony z kilku tysięcy uformowanych bochenków cukru.
Zielony film Inuka Silisa Høegha
Powolny ruch kamery przesuwa się nad wodami i górami Grenlandii; cały krajobraz ma ciemnozielony odcień. Jeden z recenzentów odczytał go jako nawiązanie do radioaktywności i górnictwa.
Dzieci w wieku 3–17 lat płacą 25 DKK, dzieci poniżej 3. roku życia wchodzą bezpłatnie, a dzieci poniżej 12 lat muszą być pod opieką osoby dorosłej. Niektóre prace poruszają temat przymusowej antykoncepcji i strat związanych z kolonializmem.
Photo: David Stjernholm / Copenhagen Contemporary