iRichard H. Driehaus Museum · River North / Near North Side
Pierwszy artysta-rezydent muzeum przekształca Murphy Auditorium z 1926 roku w przestrzeń instalacji rzeźbiarskiej, dźwięku i tańca. Projekt rozwija się w formie cyklicznych performansów przez cały 2026 rok.
Siedmioro tancerzy krąży wokół pierścienia złożonego z 12 lustrzanych ławek, pośrodku audytorium z 1926 roku, zostawiając na ich powierzchniach odciski dłoni i stóp oraz ślady wilgoci. Jak podało WBEZ, podczas jednego z pokazów przedpremierowych widzowie szeptali o tym, czy przewidziano budżet na Windex.
To pierwsza rezydencja artystyczna w Driehaus, a Fernandes czerpie z Judson Dance Theater, które w latach 60. XX wieku tworzyło taniec z codziennych gestów w nowojorskim kościele. Wzorowane na paryskim kościele Murphy Auditorium zachowało stalle chóralne, kontuar organowy i oculus. Taniec jest częściowo improwizowany, a stałych miejsc nie ma: można wejść, wybrać miejsce na parterze lub balkonie i wyjść, kiedy się chce. Kompozycja dźwiękowa Alexa Ingliziana przechodzi od przeciągłych, organowych tonów do szybkich dźwięków fortepianu.
Warto dobrze zaplanować wizytę, bo przede wszystkim jest to rezydencja taneczna. Pozostały dwa tygodnie występów: od 14 do 17 października oraz od 11 do 14 listopada. W tych terminach można wpaść między pokazami i obejrzeć próby. Wstęp obejmuje bilet do muzeum, którego cena wynosi od 0 do 23 dolarów.
Pierwszy artysta-rezydent muzeum przekształca Murphy Auditorium z 1926 roku w przestrzeń instalacji rzeźbiarskiej, dźwięku i tańca. Przez cały rok projekt rozwija się w formie cyklicznych performansów.
Lustrzany dwunastokąt
Zwróć uwagę na 12 ławek z odzyskanej stali, wykończonych na lustro i ustawionych w krąg pośrodku głównej sali. Powstały we współpracy z AIM Architecture i noszą ślady dłoni tancerzy.
Wzór poruszającej się grupy
Jeden z tancerzy wymyśla krótką sekwencję ruchów, pozostali ją powtarzają, po czym prowadzenie przejmuje ktoś inny. Grupa wciąż na nowo formuje się wokół ławek.
„Więcej!” „Wolniej”. „Mniej”.
W jednej ze scen tancerze naśladują swoje gesty i zmieniają ich skalę na wypowiadane na głos polecenia, poruszając się po ławce, pod nią i wokół niej.
Tkaniny pikowane
Wypatruj pikowanych tkanin, które tancerze czasem podnoszą. Należą do prac tekstylnych stworzonych przez Fernandesa we współpracy z Fabric Workshop and Museum w Filadelfii.
Sama sala
Spójrz w górę na okrągły oculus, który zainspirował powstanie tego projektu, a potem rozejrzyj się po stallach chóralnych, brązowych drzwiach Tiffany Studios i witrażach.
Szukasz spektaklu, który można obejrzeć, siedząc: taniec jest improwizowany, nie ma miejsc siedzących ani wyraźnego początku czy końca.