Fitzwilliam MuseumCity Centre
Bezpłatna prezentacja śpiewnika Plowden, rękopisu perskich, urdu, hindi i pendżabskich pieśni, zilustrowanego wizerunkami muzyków i tancerzy, powstałego około 1750–1850 roku.
Na jednej ze stron śpiewnika Plowden, powstałego w Lucknow około 1787 roku, zapisano pieśń w języku urdu, którą śpiewają zaklinacze węży. „The Guardian” określił te karty jako „fascynujące, barwne i melodyjne spojrzenie”, a na stronie muzeum można posłuchać fragmentów muzyki.
Centralne miejsce zajmuje śpiewnik Plowden, rękopis pieśni w językach perskim, urdu, klasycznym hindi i pendżabskim, zamówiony przez Sophię Elizabeth Plowden w Lucknow około 1787–1788 roku. Na jednej ze stron zapisano urdujski khayal, który śpiewają zaklinacze węży.
Strony zdobią wizerunki muzyków, tancerzy, śpiewaków i kurtyzan. Prezentacja zestawia je z malowidłami i rękopisami z późnego okresu imperium Mogołów oraz z czasów Kompanii Wschodnioindyjskiej, obejmującymi lata około 1750–1850. Obok można zobaczyć stronę ragamali z Murshidabadu, powstałą około 1755 roku, oraz akwarelę przedstawiającą Taj Mahal, namalowaną w Agrze około 1835 roku. Nie zabrakło też dźwięku: na stronie internetowej muzeum udostępniono fragmenty muzyki z tego rękopisu.
„The Guardian” nazwał tę prezentację „fascynującym, barwnym i melodyjnym spojrzeniem na kunsztowne strony śpiewnika Plowden”. Wstęp jest bezpłatny, bez rezerwacji. Prezentacja mieści się w Gallery 14, ostatnie wejście o 16.40.
Khayal zaklinaczy węży
Strona ze śpiewnika Plowden z pieśnią w języku urdu, którą śpiewają zaklinacze węży; powstała w Lucknow około 1787–1788 roku.
Strona Ragini Sohu
Strona z zestawu ragamali, powstałego w Murshidabadzie około 1755 roku, zapisanego w testamencie przez Charlesa Brinsleya Marlaya.
Taj Mahal i ogrody
Widok akwarelą i tuszem, należący do cyklu ośmiu przedstawień Taj Mahal, wykonany w Agrze około 1835 roku.