Wounded Militiaman: Ocalenie bezpowrotnie zniszczonego obrazu (Wounded Militiaman: The Recovery of an Irredeemable Painting)

Obraz jest eksponowany pod kątem, pod stałą obserwacją. Krytyk „Revista Mercurio” porównał go do pacjenta, któremu można już tylko dotrzymywać towarzystwa. Francisco Mateos namalował „Wounded Militiaman” w pośpiechu na pawilon Republiki Hiszpańskiej podczas paryskiej wystawy światowej w 1937 roku; obraz pokazano tam obok „Guerniki” Picassa. Powstał na dwóch wcześniejszych płótnach artysty, połączonych ze sobą. Użyte ponownie materiały od tamtej pory reagują ze sobą, a farba wciąż się łuszczy.

Po powrocie z Paryża w 1938 roku obrazu już nie pokazywano. Muzeum twierdzi, że nie da się odtworzyć uszkodzeń bez dopowiadania tego, czego nie ma, dlatego obok oryginału prezentuje obrazy wygenerowane przez AI, które odtwarzają jego wygląd z 1937 roku; ich autorką jest artystka Pilar Rosado. Wzrok wędruje od łuszczącego się płótna do jego cyfrowego sobowtóra i z powrotem. Krytyk „Mercurio” zapytał, czy rekonstrukcja „przywraca milicjanta, czy go zastępuje”, po czym uznał ją za kolejną interpretację.

To jeden obraz i jego rekonstrukcja, dodane do sal poświęconych wojnie domowej w kolekcji, obok wojennych rysunków Sima, więc można je uwzględnić w zwiedzaniu tej części. Pokaz trwa do 31 grudnia.