Basel Abbas and Ruanne Abou-Rahme. Prisoners of Love: Aż wzejdzie słońce wolności (Basel Abbas and Ruanne Abou-Rahme. Prisoners of Love: Until the Sun of Freedom)

W filmie kobieta wspomina pieśń, której nauczyła się w więzieniu. Jej słowa wyrażały tęsknotę za więzieniem obróconym w ruinę. Zaśpiewanie jej sprawiło, że trafiła do izolatki. Mówi, że radość i śmiech, które pieśń przyniosła jej i współwięźniarkom, były tego warte.

Wystawę otwiera labirynt metalowych paneli, na których wiszą czarno-białe fotografie i rysunki Tawfika Abou-Rahme, zmarłego ojca Ruanne. Towarzyszą im listy i wiersze po angielsku i arabsku, a te same obrazy wydrukowano na półprzezroczystej tkaninie zawieszonej nad głowami. W sąsiedniej sali trzyekranowy film splata świadectwa nagrane na okupowanym Zachodnim Brzegu z wierszami i pieśniami. MACBA określa dźwięk jako „gęsty, otulający i natarczywy”. Nowe ryciny i projekcje pojawiają się we wnękach przypominających cele, obok pokazywane jest wideo duetu Collapse z 2009 roku.

To ich pierwsza wystawa w Hiszpanii. DXI Magazine nazwał ją „przestrzenią słuchania” – przychodzimy tu dla głosów i obrazów, nie dla obiektów. Wstęp obejmuje bilet ogólny do MACBA, a w niedziele odbywają się oprowadzania. Wystawa miała pierwotnie zakończyć się we wrześniu, ale potrwa do 17 stycznia 2027 roku.