iRijksmuseum · Museumkwartier
Po raz pierwszy w bezpłatnie dostępnych ogrodach muzeum zgromadzono trzynaście monumentalnych stalowych rzeźb Carela Vissera (1928-2015), najwybitniejszego holenderskiego rzeźbiarza XX wieku.
Pewnego szarego marcowego poranka w 2017 roku historyk sztuki Ludo van Halem odnalazł dwie rzeźby Carela Vissera na tyłach placu firmy transportowej w Wateringen. Signal 1 and 2 stały po obu stronach wejścia do urzędu Postgiro w Hadze, aż do rozbiórki budynku w 2000 roku, po czym przez 17 lat czekały na placu. Odrestaurowane, od 2024 roku stoją w ogrodach Rijksmuseum. To właśnie z ich powodu powstała ta wystawa.
Pozostałe rzeźby widać już z daleka: stalowe formy między drzewami. Zebrano tu po raz pierwszy trzynaście prac z żelaza i brązu, niektóre sięgające ośmiu metrów wysokości, pochodzących z muzeów, kolekcji prywatnych oraz placów miejskich w Utrechcie, Apeldoorn i Amersfoort. W atrium unosi się nad ziemią model roboczy Flying Fish.
Magazyn 8weekly przyznał wystawie cztery gwiazdki. Żałował jedynie, że pokazano tu mniejszą wersję Auschwitz (1957) – niezrealizowany projekt pomnika – zamiast większej. Wstęp jest bezpłatny, ogrody są otwarte codziennie w godzinach 9:00–18:00 i dostępne dla osób poruszających się na wózkach. Wystawa kończy się 25 października.
Drabina Jakubowa
Wypatruj ośmiu powtarzających się kształtów sierpa z czarnego lakierowanego żelaza, wijących się wokół centralnej osi niczym schody. Rzeźba ma osiem metrów wysokości i stoi obok samotnego drzewa tej samej wysokości.
Signal 1 and 2
Dwaj strażnicy z 1964 roku, pokryci ołowiem, którzy niegdyś stali po obu stronach wejścia do haskiego biura, a później przez 17 lat popadali w zapomnienie na placu firmy transportowej.
Dwa ptaki
Wczesna praca stojąca w stawie. Otwarta przestrzeń między dwoma ptakami jest tu równie ważna jak żelazo.
Gat (Hole)
Dwie poziome i dwie pionowe żelazne belki obramowują pusty otwór, a tabliczka zachęca, by rozstrzygnąć, czy ujmuje on nicość, czy wszystko.
Jak roślina
Forma przypominająca roślinę, wycięta z żelaza, którą Visser i krytyk Carel Blotkamp nazwali „graven image” – nawiązując do zakazu z Księgi Wyjścia.
Chcesz uniknąć deszczu: niemal wszystkie rzeźby stoją na zewnątrz, w ogrodach.