La Bataille des couleurs

Diseinua onartu eta aste batzuetara, Georges Pompidouren bulegoak ohar bat bidali zion kultura-ministroari: maketa zuria zen, eta koloregile ezagunak lanean jar zitzatela nahi zuen. Erakusketan dago jatorrizko oharra. Pompidouk berak, Braqueren litografietan oinarrituta, marroi argia eta urdina proposatu zituen. Zink griseko teilatuen eta harri beixeko eraikinen hirian, presidentearen hautua marroia izan zen.

Borroka duzu abiapuntu, 1971tik 1977ra bitartekoa, marrazki, argazki, argitaratu gabeko dokumentu eta materialen bilduma baten bidez. Vasarelyk urre-koloreko eta urdineko markoa nahi zuen; arkitektoek lehen paleta popa proposatu ondoren, hamasei proposamen egin eta baztertu ziren. Pianok eta Rogersek kolore-kode batekin erantzun zuten: urdina airearentzat, berdea urarentzat, horia elektrizitatearentzat eta gorria pertsonak eta salgaiak mugitzeko. Pianok orain dioenez, kolore popak babesteko asmatu zuten kodea. Bigarren aretoan, mahai, lanpara, ontzi eta Michel Cadestinen altzairuzko alanbrezko aulkiraino iristen da kodea.

Eraikin bati buruzko artxibo-erakusketa da, margolanik gabea. Sarrera doakoa da, edukiera bete arte; 11:00etatik 19:00etara, astearteetan itxita, 50 rue Rambuteau helbidean, abenduaren 24ra arte.