Bailad, bailad, malditos (Carlos Aires)

Pantailak zutik daude, telefono erraldoiak balira bezala; bakoitzean, munduko nonbait, ezezagunak dantzan ari dira. Carlos Airesek bost urte eman zituen bideo horiek biltzen, zertarako ziren jakin gabe. Argia ematen duten bakarrak ere horiek dira: aretoko argiak itzali zituen.

Nave 0 hiltegiko hozte-ganbera izan zen, eta erre egin zen; kiskalitako markak hor daude oraindik. Airesek 160 euskarri baino gehiago jarri zituen egitura sostengatzeko, eta, hala, euskarriz osatutako baso bat zeharkatzen duzu. Artearen mundutik kanpoko inaugurazio-gaueko bisitariek eraikinari eusten ziotela uste izan zuten; ez zen uste makala, obretan beti dagoen hiri batean. Begiztak 45 minutu inguru irauten du, errepikatu gabe: lehenik, dantza-bideoak; ondoren, «gau» atala, hondatutako 1932ko tuberkulosi-ospitale batean ilunpean filmatua, albisteen, Gazaren, Ukrainaren eta suteen benetako grabazioen gainean.

Airesek ABCri esan zion soinua «entzuten zaila» dela; bisitari gazteek, hala ere, dantza egiten dute. Sarrera doakoa da, edukiera bete arte: 17:00etatik 21:00etara, asteartean, asteazkenean eta ostegunean; 12:00etatik 21:00etara, ostiraletik igandera.