Renoir eta maitasuna (Renoir and Love)

Begiratu Dance at Bougival (1883) margolaneko bikotearen oinen azpiko lurrari: buztinezko pipa hautsiak eta zigarro-mutxikinak. David Hockneyk pozarren seinalatu zizkion horrelako zaborrak The Guardianeko Jonathan Jonesi. Renoirrek ondo pasatzen ari ziren pertsonak margotu zituen; erakusketa honek 45 margolan biltzen ditu, 1860ko hamarkadaren erdialdetik 1880ko hamarkadaren erdialdera arteko bi hamarkadetakoak. Garai hartan, haren mihiseen heren bat baino gehiago ligatzeari, dantzari, bazkaltzeari eta familiari buruzkoak ziren.

Aretoen ibilbideak, gutxi gorabehera, kronologia jarraitzen du: Mother Antony's Tavern (1866) lanetik gorteiatze-eszenetara, kafetegietako kaleetara, ibaiertzeko dantzetara eta familia-bizitzara; amaieran, The Great Bathers dago, non inpresionismotik aldentzen den. Musée d'Orsay-k utzitako Dance at the Moulin de la Galette Erresuma Batuan lehen aldiz ikus daiteke, eta horma oso bat du beretzat.

Jonesek «urteko arte-erakusketarik zoriontsuena» deitu zion; The Great Bathers izan zen haren eragozpen bakarra. Artlysten arabera, erakusketak ez dio heltzen Renoirrek gehiegi edertzen zuelako aspaldiko kritikari. Lehen hitzordu baterako, ligatzeari buruzko 45 margolan hobeak dira Hingeko solasaldi hutsala baino. 18 urtetik beherakoek doan dute sarrera.